حدیث امام باقر (ع) درباره علم لدنی

قال الإمام باقر عليه السلام:

فِي هَذِهِ اَلْآيَةِ بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْعِلْمَ ُمَّ قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا قَالَ بَيْنَ دَفَّتَيِ اَلْمُصْحَفِ قُلْتُ مَنْ هُمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ مَنْ عَسَى أَنْ يَكُونُوا غَيْرَنَا .

ابو بصیر گوید: امام باقر علیه السلام این آیه(48 سوره 29)را قرایت نمود و سپس فرمود: بخدا ای ابا محمد خدا نفرمود: قرآن آیه هاییست میان دو جلد قرآن(تا مردمی گویند قرآن که 134 - 2 حجت خداست بر ما، همین آیات میان دو جلد یعنی از صفحه اول تا صفحه آخر است و محتاج به امامی که آن را تفسیر کند نمیباشیم)عرض کردم: قربانت گردم کیانند ایشان؟ (دانشمندانی که حقایق قرآن در سینه آنهاست)فرمود: توقع میرود که جز ما چه اشخاصی باشند؟