قال الإمام باقر عليه السلام:
فِي قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ اَلْكِتابَ وَ اَلْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً قَالَ جَعَلَ مِنْهُمُ اَلرُّسُلَ وَ اَلْأَنْبِيَاءَ وَ اَلْأَئِمَّةَ فَكَيْفَ يُقِرُّونَ فِي آلِ إِبْرَاهِيمَ ع وَ يُنْكِرُونَهُ فِي آلِ مُحَمَّدٍ ص قَالَ قُلْتُ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً الَ اَلْمُلْكُ اَلْعَظِيمُ أَنْ جَعَلَ فِيهِمْ أَئِمَّةً مَنْ أَطَاعَهُمْ أَطَاعَ اَللَّهَ وَ مَنْ عَصَاهُمْ عَصَى اَللَّهَ فَهُوَ اَلْمُلْكُ اَلْعَظِيمُ .
برید عجلی گوید: امام باقر علیه السلام در باره قول خدای تبارک و تعالی«ما بآل ابراهیم کتاب و حکمت و ملک بزرگ دادیم»فرمود: خدا پیغمبران و رسولان و امامان را از آل ابراهیم قرار داد، پس چگونه این مردم نسبت بآل ابراهیم علیه السلام این مقام را معترفند ولی در باره آل محمد صلی الله علیه و آله انکار میکنند. عرض کردم«و بایشان ملک بزرگی دادیم»چیست؟ فرمود: ملک بزرگ اینست که امامان را در آن خانواده قرار داد، هر که اطاعت آنها کند اطاعت خدا کرده و هر که نافرمانی آنها کند نافرمانی خدا کرده است، این است ملک بزرگ.