حدیث
شماره ۱۲۳۰
امام علی (ع)
قال الإمام عليّ عليه السلام:
وَ قَالَ فِي ذَمِّ مَنْ ذَمَّهُ إِنْ عَرَضَتْ لَهُ مَعْصِيَةٌ وَاقَعَهَا بِالاِتِّكَالِ عَلَى اَلتَّوْبَةِ إِنْ عَزَمَ عَلَى اَلتَّوْبَةِ سَوَّفَهَا وَ أَصَرَّ عَلَى اَلْحَوْبَةِ إِنْ عُوفِيَ ظَنَّ أَنْ قَدْ تَاب
و حضرت در نکوهش کسی فرمود:اگر گناهی برای او فراهم آید، به اعتماد توبه در آن فرو افتد؛ هر گاه ارادۀ توبه کند، آن را به تأخیر اندازد و بر گناه ایستادگی کند؛ اگر سلامتی داده شود، گمان می کند توبه کرده است.