حقوق مؤمن
شماره ۱۲۰۱۹
امام صادق (ع)
قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا مِنْ مُؤْمِنَيْنِ إِلاَّ وَ بَيْنَهُمَا حِجَابٌ مِنَ اَللَّهِ فَإِذَا قَالَ لَهُ هُجْرا هَتَكَ اَللَّهُ ذَلِكَ اَلْحِجَابَ فَإِنْ قَالَ لَبِسْتَ ثَوْبِي فَقَدْ كَفَرَ أَحَدُهُمَا فَإِنِ اِتَّهَمَهُ اِنْمَاثَ اَلْإِيمَانُ فِي قَلْبِهِ كَمَا يَنْمَاثُ اَلْمِلْحُ فِي اَلْمَاءِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:احدی از دو نفر مؤمن نمی باشند؛ مگر اینکه بین آن دو حجابی از طرف خداوند وجود دارد، پس هر گاه یکی از آنها به دیگری سخن ناخوشایندی گفت خداوند آن حجاب را از بین می برد، و اگر به او بگوید تو دیگر برادر ایمانی من نیستی، یکی از آن دو کافر شده، و اگر به او تهمت بزند ایمان در دلش آب می شود همان طور که نمک در آب.