قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ عَبْدِ اَلْمَلِكِ اَلنَّوْفَلِيِّ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ أَبْلِغْ مَوَالِيَّ عَنِّي اَلسَّلاَمَ وَ أَخْبِرْهُمْ أَنِّي أَضْمَنُ لَهُمُ اَلْجَنَّةَ مَا خَلاَ سَبْعا مُدْمِنُ خَمْرٍ أَوْ مَيْسِرٍ أَوْ رَادٌّ عَلَى مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْتَكْبِرٌ عَلَى مُؤْمِنٍ أَوْ مَنْ مَنَعَ مُؤْمِنا مِنْ حَاجَةٍ أَوْ مَنْ أَتَاهُ مُؤْمِنٌ فِي حَاجَةٍ فَلَمْ يَقْضِهَا لَهُ أَوْ مَنْ خَطَبَ إِلَيْهِ مُؤْمِنٌ فَلَمْ يُزَوِّجْهُ قَالَ قُلْتُ لاَ وَ اَللَّهِ لاَ يَرِدُ عَلَيَّ أَحَدٌ مِمَّنْ وَحَّدَ اَللَّهَ بِكَمَالِهِ كَائِنا مَنْ كَانَ فَأُخَلِّي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مَالِي فَقَالَ صَدَقْتَ إِنَّكَ صِدِّيقٌ قَدِ اِمْتَحَنَ اَللَّهُ قَلْبَكَ لِلتَّسْلِيمِ وَ اَلْإِيمَانِ .
عبد الملک نوفلی گوید:خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم، ایشان فرمود:به دوستانم سلام برسان و به آنها خبر بده که من بجز برای هفت گروه از آنان بهشت را بر ایشان ضمانت می کنم: کسی که دائم الخمر است، کسی که قمار باز است، کسی که سخن مؤمنی را رد کند، کسی که بر مؤمنی تکبر کند، کسی که مؤمنی را از حاجتش منع نماید، یا مؤمنی نزدش آمده و حاجتی دارد و او حاجتش را روا نسازد، یا مؤمنی به خواستگاری در خانه اش آمده و او دخترش را به تزویجش در نیاورد. عرض کردم:قسم بخدا، هر بندۀ موحّد کاملی که وجود داشته و نزد من آمده مالم را در اختیارش قرار داده ام، امام فرمود:راست گفتی، تو راستگویی، خداوند دلت را برای بندگی و ایمان امتحان نموده است.