قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي اَلصَّامِتِ اَلْخَوْلاَنِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَرَرْتُ أَنَا وَ أَبِي عَلَى اَلشِّيعَةِ وَ هُمْ مَا بَيْنَ اَلْقَبْرِ وَ اَلْمِنْبَرِ فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَوَالِيكَ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ فِدَاكَ قَالَ وَ أَيْنَ تَرَاهُمْ فَقُلْتُ أَرَاهُمْ مَا بَيْنَ اَلْقَبْرِ وَ اَلْمِنْبَرِ فَقَالَ اِذْهَبْ بِي إِلَيْهِمْ فَذَهَبْنَا فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنِّي لَأُحِبُّ رِيحَكُمْ وَ أَرْوَاحَكُمْ فَأَعِينُونِي عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِالْوَرَعِ وَ اَلاِجْتِهَادِ فَإِنَّهُ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَ اَللَّهِ إِلاَّ بِالْوَرَعِ وَ اَلاِجْتِهَادِ وَ اَللَّهِ إِنَّكُمْ عَلَى دِينِي وَ دِينِ آبَائِي إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:من و پدرم از کنار شیعیان در حالی که بین قبر و منبر بودند می گذشتیم، به پدرم گفتم:فدایت شوم اینها دوستان شمایند، فرمود:آنها را کجا می بینی؟گفتم:بین قبر و منبر، فرمود:با هم نزد آنها برویم، به نزد آنها رفتیم و ایشان بر آنها سلام کرد، سپس فرمود:من بوی خوش شما را دوست دارم، اینک مرا با ورع و پرهیزگاری کمک کنید و در عبادت کوشا باشید، زیرا به آنچه نزد خداست نمی توان رسید؛ مگر به پرهیزگاری و اجتهاد، بخدا قسم شما بر دین من و دین پدرانم ابراهیم و اسماعیل و اسحاق هستید.