حدیث امام صادق (ع) درباره روزیِ مقدّر

قال الإمام الصادق عليه السلام:

إِنَّ مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَلَّا يُرْضِي النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّهِ، وَ لَا يَحْمِدَهُمْ عَلَى مَا رَزَقَ اللَّهُ، وَ لَا يَلُومَهُمْ عَلَى مَا لَمْ يُؤْتِهِ اللَّهُ، فَإِنَّ رِزْقَ اللَّهِ لَا يَسُوقُهُ حِرْصُ حَرِيصٍ، وَ لَا يَرُدُّهُ كُرْهُ كَارِهٍ، وَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ فَرَّ مِنْ رِزْقِهِ كَمَا يَفِرُّ مِنَ الْمَوْتِ لَأَدْرَكَهُ رِزْقُهُ قَبْلَ مَوْتِهِ.

به راستی از نشانه ‏های صحت و درستی یقین و ایمان مرد مسلمان این است که خشنودی و رضایت مردم را با خشم و ناخشنودی خداوند بدست نمی ‏آورد؛ و مردم را به جهت روزی خداوند حمد و سپاس نمی ‏گوید و ایشان را به جهت محرومیّت سرزنش و ملامت نمی‏ کند. به راستی که روزی خداوند نه با حرص و طمع افراد جلو انداخته می‏ شود، و نه با تنفّر و ناخوشایندی افراد عقب می‏ افتد.