حدیث امام کاظم (ع) درباره فقیر و غنی

قال الإمام الکاظم عليه السلام:

إِنَّ اللَّهَ یقُولُ: إِنِّی لَمْ أُغْنِ الْغَنِی لِکرَامَةٍ بِهِ عَلَی، وَ لَمْ أُفْقِرِ الْفَقِیرَ لِهَوَانٍ بِهِ عَلَی، وَ هُوَ مَا ابْتَلَیتُ بِهِ الْأَغْنِیاءَ بِالْفُقَرَاءِ، وَ لَوْلَا الْفُقَرَاءُ لَمْ یسْتَوْجِبِ الْأَغْنِیاءُ الْجَنَّةَ.

حضرت حق فرموده: من غنی و بی نیاز نکردم غنی را به خاطر کرامتش پیش من، و فقیر را فقیر نکردم به خاطر پستیش و خاریش، بلکه این امتحانی است برای اغنیاء، و اگر فقراء نبودند اغنیاء مستحق و سزاوار بهشت نمی شدند.