قال الإمام الصادق عليه السلام:
إِذَا كَانَ الْمُؤْمِنُ يُحَاسَبُ، تَنْتَظِرُهُ أَزْوَاجُهُ عَلَى عَتَبَاتِ [أَعْتَابِ] الْابْوَابِ كَمَا يَنْتَظِرْنَ أَزْوَاجُهُنَّ فِي الدُّنْيَا مِنَ الْغِيْبَةِ [عِنْدِ الْعَتَبَةِ]. قَالَ: فَيَجِيءُ الرَّسُولُ فَيُبَشِّرُهُنَّ فَيَقُولُ: قَدْ وَ اللَّهِ! انْقَلَبَ فُلَانٌ مِنَ الْحِسَابِ [الْحَسَنِاتِ]، قَالَ: فَيَقُلْنَ: بِاللَّهِ! فَيَقُولُ: قَدْ وَ اللَّهِ! لَقَدْ رَأَيْتُهُ انْقَلَبَ مِنَ الْحِسَابِ. قَالَ: فَإِذَا جَاءَهُنَّ قُلْنَ: مَرْحَباً وَ أَهْلًا! مَا أَهْلُكَ الَّذِينَ كُنْتَ عِنْدَهُمْ فِي الدُّنْيَا بِأَحَقَّ بِكَ مِنَّا
هنگامی که مؤمن مورد محاسبه قرار گیرد همسران (بهشتی) او بر درگاه (بهشت) در انتظار اویند، همچنان که همسرانِ در دنیا منتظر ورود شوهران خود از مسافرت هستند. سپس مأموری نزدشان می آید و بشارتشان می دهد که حساب رسی فلانی پایان یافته است، همسران او گویند: (تو را) به خدا سوگند! (پایان یافت)؟ گوید: سوگند به خدا! حتماً دیدم که حسابش پایان یافته است. حضرت افزود: چون نزد همسران خود آید، گویند: خوش آمدی، صفا آوردی، اهل و عیالت در دنیا که نزدشان بودی از ما سزاوارتر نبودند.