حدیث امام صادق (ع) درباره شکر سزاوار خداوند

قال الإمام الصادق عليه السلام:

أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى مُوسَى: يَا مُوسَى، اشْكُرْنِي حَقَّ شُكْرِي، فَقَالَ: يَا رَبِّ كَيْفَ أَشْكُرُكَ حَقَّ شُكْرِكَ، وَ لَيْسَ مِنْ شُكْرٍ أَشْكُرُكَ بِهِ إِلَّا وَ أَنْتَ أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ؟ قَالَ: يَا مُوسَى، الْآنَ شَكَرْتَنِي حِينَ قُلْتَ: إِنَّ ذَلِكَ مِنِّي.

خداوند به موسی وحی فرمود: ای موسی، شکری که سزاوار من است بجا آور. موسی عرض کرد: چگونه شکر کنم تا شایسته مقام احدیت باشد، در صورتی که همان شکر کردن به تو هم نعمت است، باید شکر آن را هم بجا بیاورم؟ خطاب آمد: یا موسی، همین حالا که گفتی این شکر هم نعمتی از جانب من است؛ شکر مرا ادا کردی.