قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أُسَلِّمُ عَلَى أَهْلِ اَلْقُبُورِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ قَالَ تَقُولُ اَلسَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ اَلدِّيَارِ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ وَ اَلْمُسْلِمِينَ وَ اَلْمُسْلِمَاتِ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَ إِنَّا بِكُمْ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ لاَحِقُونَ .
علی بن ابی حمزه گوید:از امام صادق علیه السّلام پرسیدم:آیا بر اهل قبور سلام کنم؟فرمود: آری، پرسیدم:چه بگویم؟فرمود:بگو؛ «السّلام علی أهل الدیار من المؤمنین و المؤمنات و المسلمین و المسلمات، أنتم لنا فرط و إنّا بکم إن شاء اللّٰه لاحقون». یعنی:درود بر شما ای ساکنان خانۀ قبر از مؤمنان مرد و زن و مسلمانان زن و مرد، شما قبل از ماها رفته اید، و به زودی ما به شما ملحق خواهیم شد.