حدیث امام صادق (ع) درباره آداب معاشرت

قال الإمام الصادق عليه السلام:

مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَيْفَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَضَعَ فِيمَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَ قَوْمِنَا وَ فِيمَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَ خُلَطَائِنَا مِنَ اَلنَّاسِ فَقَالَ تُؤَدُّونَ اَلْأَمَانَةَ إِلَيْهِمْ وَ تُقِيمُونَ اَلشَّهَادَةَ لَهُمْ وَ عَلَيْهِمْ وَ تَعُودُونَ مَرْضَاهُمْ وَ تَشْهَدُونَ جَنَائِزَهُمْ .

معاویة بن وهب گوید:به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:رفتار ما با کسانی که با ما معاشرت دارند یا با ما هم فکرند چگونه سزاوار است باشد؟فرمود:امانت را به آنان برگردانید، اگر از شما شهادت خواستند، در شهادت و گواهی آنها شرکت نمایید، بیمارانشان را عیادت کنید، و از جنازۀ آنان مشایعت کنید.