قال الإمام باقر عليه السلام:
عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالَ : قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ لَقَدْ جٰاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مٰا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ : قَالَ عَزِيزٌ عَلَيْنَا مَا عَنِتْنَا حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ : قَالَ حَرِيصٌ عَلَيْنَا بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ : قَالَ شِيعَتُنَا .
عبد اللّٰه بن سلیمان از امام باقر علیه السّلام نقل می کند که امام در حالی که این آیه را می خواند: رسولی از جنس شما برای هدایت خلق آمد که از فرط محبت و نوع پروری فقر و پریشانی و جهل و فلاکت شما بر او سخت می آید، و بر آسایش شما بسیار حریص و به مؤمنان رؤوف و مهربان است فرمود:یعنی آنچه ما را پریشان کند بر ما سخت است و بر آسایش شما شوق دارند فرمود:یعنی بر آسایش ما، به مؤمنین مهربان و با گذشت هستند، فرمود:به شیعیان ما.