حدیث امام باقر (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام باقر عليه السلام:

إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نَادَى مُنَادٍ أَيْنَ اَلصَّابِرُونَ فَيَقُومُ فِئَامٌ مِنَ اَلنَّاسِ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ أَيْنَ اَلْمُتَصَبِّرُونَ فَيَقُومُ فِئَامٌ مِنَ اَلنَّاسِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا اَلصَّابِرُونَ وَ اَلْمُتَصَبِّرُونَ فَقَالَ ع اَلصَّابِرُونَ عَلَى أَدَاءِ اَلْفَرَائِضِ وَ اَلْمُتَصَبِّرُونَ عَلَى تَرْكِ اَلْمَحَارِمِ .

چون روز رستاخیز شود ندا دهنده ای فریاد برآورد: کجایند بردباران؟ پس گروهی از مردم بایستند پس آنگاه ندا دهنده ای ندا دهد: کجایند تحمل کنندگان؟ پس گروهی از مردم به پا خیزند. عرض کردم راوی : فدایت گردم بردباران و تحمل کنندگان چه کسانی هستند؟ پس امام علیه السلام فرمود: بردباران بر انجام واجبات و تحمل کنندگان بر دوری از گناهان.