قال الإمام حسن عليه السلام:
وَ رُزِقَ غُلاَماً فَأَتَتْهُ قُرَيْشٌ تُهَنِّيهِ فَقَالُوا يُهَنِّيكَ اَلْفَارِسُ فَقَالَ ع أَيُّ شَيْ ءٍ هَذَا اَلْقَوْلُ وَ لَعَلَّهُ يَكُونُ رَاجِلاً فَقَالَ لَهُ جَابِرٌ كَيْفَ نَقُولُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ ع إِذَا وُلِدَ لِأَحَدِكُمْ غُلاَمٌ فَأَتَيْتُمُوهُ فَقُولُوا لَهُ ;شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ بَلَغَ اَللَّهُ بِهِ أَشُدَّهُ وَ رَزَقَكَ بِرَّهُ; .
خداوند پسری به او ارزانی داشت و قریش برای تبریک گفتن خدمتش آمده و عرض کردند: این پهلوان بر تو مبارک باد امام حسن علیه السلام فرمود: این چه سخنی است شاید پهلوان نباشد. جابر عرض کرد: پس یا ابن رسول الله چه بگوییم؟ حضرت فرمود: هر گاه خداوند به شما پسری ارزانی داشت و برای عرض مبارک باد رفتید، بگویید: سپاسگزار بخشنده این نوزاده باش و خدا این بخشیده را بر تو مبارک نماید و او را به جوانی رساند و از نیکی او تو را برخوردار فرماید.