قال الإمام الصادق عليه السلام:
دَخَلَ رَجُلٌ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ كَلَّمَهُ فَلَمْ يَسْمَعْ كَلاَمَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ وَ شَكَا إِلَيْهِ ثِقْلا فِي أُذُنَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا يَمْنَعُكَ أَوْ أَيْنَ أَنْتَ مِنْ تَسْبِيحِ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ فَقَالَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا تَسْبِيحُ فَاطِمَةَ فَقَالَ تُكَبِّرُ اَللَّهَ أَرْبَعا وَ ثَلاَثِينَ وَ تُحَمِّدُ اَللَّهَ ثَلاَثا وَ ثَلاَثِينَ وَ تُسَبِّحُ اَللَّهَ ثَلاَثا وَ ثَلاَثِينَ تَمَامَ اَلْمِائَةِ قَالَ فَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ إِلاَّ يَسِيرا حَتَّى ذَهَبَ عَنِّي مَا كُنْتُ أَجِدُهُ .
مردی خدمت حضرت صادق علیه السّلام رسید و امام با او به سخن گفتن پرداخت، آن مرد سخنان امام را نشنید، و از سنگینی گوشش شکایت کرد، امام فرمود:چرا تسبیح فاطمه علیها السّلام را نمی خوانی؟گفت:فدایت شوم تسبیح فاطمه چیست؟فرمود:سی و چهار مرتبه اللّٰه اکبر و سی و سه مرتبه الحمد للّٰه و سی و سه مرتبه سبحان اللّٰه، تا جمعا صد مرتبه گردد، وی گفت:مدت کمی این ذکر را گفتم تا اینکه سنگینی گوشم از بین رفت.