قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ لَيَعْتَذِرُ إِلَى عَبْدِهِ اَلْمُحْوِجِ اَلْمُؤْمِنِ كَمَا يَعْتَذِرُ أَخٌ إِلَى أَخِيهِ فَيَقُولُ وَ عِزَّتِي مَا أَفْقَرْتُكَ لِهَوَانٍ كَانَ لَكَ عَلَيَّ اِرْفَعْ هَذَا اَلْغِطَاءَ فَانْظُرْ مَا عَوَّضْتُكَ مِنَ اَلدُّنْيَا قَالَ فَيَكْشِفُ فَيَنْظُرُ إِلَى مَا عَوَّضَهُ اَللَّهُ تَعَالَى مِنَ اَلدُّنْيَا فَيَقُولُ مَا ضَرَّنِي يَا رَبِّ مَا مَنَعْتَنِي مَعَ مَا قَدْ عَوَّضْتَنِي.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند روز قیامت از بندۀ مؤمن محتاج پوزش می خواهد، چنان که برادری از برادرش عذر می خواهد، و می فرماید:به عزّتم سوگند، تو را برای اینکه در نظرم خوار شوی محتاج نکردم، این پرده را کنار بزن تا ببینی عوض آن در دنیا به تو چه داده ام.فرمود:او پرده را کنار می زند و به آنچه خدای متعال به عوض دنیا به او داده نظر می کند، و می گوید:با این عوض که به من عطا فرمودی آنچه از دنیا از من باز گرفتی زیانی برایم نداشت.