حدیث امام عسکری (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام العسکري عليه السلام:

بِئْسَ اَلْعَبْدُ عَبْدٌ يَكُونُ ذَا وَجْهَيْنِ وَ ذَا لِسَانَيْنِ يُطْرِي أَخَاهُ شَاهِداً وَ يَأْكُلُهُ غَائِباً إِنْ أُعْطِيَ حَسَدَهُ وَ إِنِ اُبْتُلِيَ خَذَلَهُ .

چه بد بنده ای است آن بنده که دو روی و دو زبان است، در حضور برادرش او را می ستاید و در غیابش با غیبت کردن گوشت او را می خورد. اگر به او عطایی شود حسد برد و اگر گرفتار گردد او را وانهد.