قال الإمام الهادي عليه السلام:
أَمَرَنِي سَيِّدِي بِحَوَائِجَ كَثِيرَةٍ فَقَالَ ع لِي قُلْ كَيْفَ تَقُولُ فَلَمْ أَحْفَظْ مِثْلَ مَا قَالَ لِي فَمَدَّ اَلدَّوَاةَ وَ كَتَبَ بِسْمِ اَللّهِ اَلرَّحْمنِ اَلرَّحِيمِ أَذْكُرُهُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ وَ اَلْأَمْرُ بِيَدِ اَللَّهِ فَتَبَسَّمْتُ فَقَالَ ع مَا لَكَ قُلْتُ خَيْرٌ فَقَالَ أَخْبِرْنِي قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ ذَكَرْتُ حَدِيثاً حَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ جَدِّكَ اَلرِّضَا ع إِذَا أَمَرَ بِحَاجَةٍ كَتَبَ بِسْمِ اَللّهِ اَلرَّحْمنِ اَلرَّحِيمِ ذْكُرُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ فَتَبَسَّمْتُ فَقَالَ ع لِي يَا دَاوُدُ وَ لَوْ قُلْتُ إِنَّ تَارِكَ اَلتَّقِيَّةِ كَتَارِكِ اَلصَّلاَةِ لَكُنْتُ صَادِقاً .
داود صرمی گوید: سرورم مطالب مهم بسیاری به من فرمود تا به شیعیان بگویم، آنگاه پرسید: بگو چه خواهی گفت؟ من آن طور که ایشان فرموده بودند به خاطر نسپرده بودم، پس مرکب را پیش کشید و چنین نوشت: « / بسم الله الرحمن الرحیم /. ان شا الله به یادش خواهم آورد و کار به دست خداست». به این هنگام من لبخندی زدم. حضرت فرمود: تو را چه شده؟ عرض کردم: خیر است. فرمود: به من بگو مطلب چیست؟ عرض کردم: فدایت شوم به یاد حدیثی افتادم که مردی از اصحاب ما از جدت امام رضا علیه السلام برای من بازگو کرد که چون آن حضرت دستور مطلبی می داد می نوشت: « / بسم الله الرحمن الرحیم /. انشا الله به یادش خواهم آورد» برای همین لبخندی زدم. امام هادی علیه السلام به من فرمود: ای داود اگر بگویم ترک کننده تقیه مانند کسی است که نماز را ترک کند، راست گفته ام.