حدیث امام کاظم (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام الکاظم عليه السلام:

وَ قَالَ ع لِفَضْلِ بْنِ يُونُسَ أَبْلِغْ خَيْراً وَ قُلْ خَيْراً وَ لاَ تَكُنْ إِمَّعَةً قُلْتُ وَ مَا اَلْإِمَّعَةُ قَالَ لاَ تَقُلْ أَنَا مَعَ اَلنَّاسِ وَ أَنَا كَوَاحِدٍ مِنَ اَلنَّاسِ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص قَالَ يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّمَا هُمَا نَجْدَانِ نَجْدُ خَيْرٍ وَ نَجْدُ شَرٍّ فَلاَ يَكُنْ نَجْدُ اَلشَّرِّ أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنْ نَجْدِ اَلْخَيْرِ .

امام کاظم علیه السلام به فضل بن یونس فرمود: خیر را برسان و خیر بگو و امعه نباش. عرض کردم: امعه چیست؟ فرمود: نگو«من با مردم هستم»و«من یکی از مردمم». همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله، فرمود: ای مردم به راستی فقط دو راه آشکار وجود دارد، راه خیر و راه شر، پس نبایستی راه شر در نزد شما از راه خیر محبوب تر باشد.