قال الإمام الکاظم عليه السلام:
وَ قَالَ لَهُ أَبُو أَحْمَدَ اَلْخُرَاسَانِيُّ اَلْكُفْرُ أَقْدَمُ أَمِ اَلشِّرْكُ فَقَالَ ع لَهُ مَا لَكَ وَ لِهَذَا مَا عَهْدِي بِكَ تُكَلِّمُ اَلنَّاسَ قُلْتُ أَمَرَنِي هِشَامُ بْنُ اَلْحَكَمِ أَنْ أَسْأَلَكَ فَقَالَ قُلْ لَهُ اَلْكُفْرُ أَقْدَمُ أَوَّلُ مَنْ كَفَرَ إِبْلِيسُ أَبى وَ اِسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ اَلْكافِرِينَ َ اَلْكُفْرُ شَيْ ءٌ وَاحِدٌ وَ اَلشِّرْكُ يُثْبِتُ وَاحِداً وَ يُشْرِكُ مَعَهُ غَيْرَهُ .
ابو احمد خراسانی به امام کاظم علیه السلام عرض کرد: کفر پیشین تر است یا شرک؟ امام علیه السلام فرمود: تو را چه به آن. مرا پیمانی با تو نیست و قرار نیست که با مردم در باره اعتقادات سخن گویی. عرض کردم: هشام بن حکم به من گفت که از شما بپرسم. امام علیه السلام فرمود: به او بگوی، کفر پیشین تر است. نخستین کسی که کفر ورزید ابلیس بود«سر باز زد و کبر ورزید و از کافران شد». بقره ، آیه 34 و کفر چیز واحدی است و شرک یک چیز را ثابت می کند و همراه آن چیز دیگری را شریک قرار می دهد.