حدیث امام صادق (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام الصادق عليه السلام:

وَ كَانَ ع يَقُولُ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَمْ يَجْعَلْ مُصِيبَتِي فِي دِينِي وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَوْ شَاءَ أَنْ تَكُونَ مُصِيبَتِي أَعْظَمَ مِمَّا كَانَ كَانَتْ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى اَلْأَمْرِ اَلَّذِي شَاءَ أَنْ يَكُونَ وَ كَانَ.

امام صادق علیه السلام هنگام مصیبت می فرمود: سپاس خدای را که مصیبتی در دین من در نیفکند و سپاس خدایی را که چون می خواست مصیبت من بزرگتر از آنچه هست بشود می شد و سپاس خدایی را که کاری را خواست و شد.