قال الإمام الصادق عليه السلام:
اَلْحَسَدُ حَسَدَانِ حَسَدُ فِتْنَةٍ وَ حَسَدُ غَفَلَةٍ فَأَمَّا حَسَدُ اَلْغَفْلَةِ فَكَمَا قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ حِينَ قَالَ اَللَّهُ إِنِّي جاعِلٌ فِي اَلْأَرْضِ خَلِيفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ اَلدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ َيِ اِجْعَلْ ذَلِكَ اَلْخَلِيفَةَ مِنَّا وَ لَمْ يَقُولُوا حَسَداً لِآدَمَ مِنْ جِهَةِ اَلْفِتْنَةِ وَ اَلرَّدِّ وَ اَلْجُحُودِ وَ اَلْحَسَدُ اَلثَّانِي اَلَّذِي يَصِيرُ بِهِ اَلْعَبْدُ إِلَى اَلْكُفْرِ وَ اَلشِّرْكِ فَهُوَ حَسَدُ إِبْلِيسَ فِي رَدِّهِ عَلَى اَللَّهِ وَ إِبَائِهِ عَنِ اَلسُّجُودِ لِآدَمَ ع .
حسد دو گونه است: حسد از روی گمراهی و حسد از سر ناآگاهی. پس همان طور که فرشتگان این گونه گفتند آنگاه که خداوند فرمود: «من در زمین جانشینی خواهم گماشت فرشتگان گفتند: آیا در آن کسی را می گماری که در آن فساد انگیزد و خون ها بریزد؟ و حال آن که ما با ستایش تو، تو را تنزیه می کنیم و به تقدیست می پردازیم». بقره ، آیه 30 یعنی جانشینی از ما برگزین و این سخن را از سر حسدورزی از روی گمراهی و نپذیرفتن و انکار نگفتند و دومین حسد آن است که بنده را به کفر و شرک می افکند و این گونه از حسد، همان حسد ابلیس در نپذیرفتن فرمان خدا و سرباز زدن از سجده بر آدم علیه السلام است.