حدیث امام علی (ع) درباره فریب دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ اَلدُّنْيَا حُلْوَةٌ نَضِرَةٌ حُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ وَ رَاقَتْ بِالْقَلِيلِ وَ تَحَلَّتْ بِالْآمَالِ وَ تَزَيَّنَتْ بِالْغُرُورِ لاَ تَدُومُ حَبْرَتُهَا وَ لاَ تُؤْمَنُ فَجْعَتُهَا غَرَّارَةٌ ضَرَّارَةٌ حَائِلَةٌ زَائِلَةٌ نَافِدَةٌ بَائِدَةٌ أَكَّالَةٌ غَوَّالَة

بدرستی که دنیا سر سبز و شیرین است که به شهوات پیچیده شده است، عطای آن اندک است به امیدها، زینت و به فریب آرایش گردیده است، شادمانی آن همیشگی نیست و از مصیبتهای آن ایمنی نباشد، بسیار فریبنده و زیان رساننده است، رنگارنگ و زایل شدنی است، نیست شونده، از بین رونده، خورنده و هلاک کننده است.