قال الإمام باقر عليه السلام:
قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ ع مَا خَدَعُوكَ عَنْ شَيْ ءٍ فَلاَ يَخْدَعُونَكَ عَنِ اَلْعَصْرِ صَلِّهَا وَ اَلشَّمْسُ صَافِيَةٌ فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص قَالَ الموتر اَلْمَوْتُورُ أَهْلَهُ وَ مَالَهُ مَنْ ضَيَّعَ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ قُلْتُ وَ مَا الموتر اَلْمَوْتُورُ أَهْلَهُ وَ مَالَهُ قَالَ لاَ يَكُونُ لَهُ أَهْلٌ وَ لاَ مَالٌ فِي اَلْجَنَّةِ قُلْتُ وَ مَا تَضْيِيعُهَا قَالَ يَدَعُهَا وَ اَللَّهِ حَتَّى تَصْفَرَّ اَلشَّمْسُ أَوْ تَغِيبَ .
ابو بصیر گوید: امام باقر علیه السلام مرا فرمود: در مورد هر چیزی که تو را فریب دهند در مورد نماز عصر فریبت ندهند. آن هنگام که خورشید سپید است و نمودار، نماز عصر را برپا دار؛ زیرا پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که نماز عصر را تباه گرداند بی زن و فرزند و بی مال شود. عرض کردم: بی زن و فرزند و بی مال یعنی چه؟ فرمود: او را در بهشت زن و فرزند و مالی نباشد. عرض کردم: تباه کردنش چگونه است؟ فرمود: به خدا سوگند نماز عصر را واگذارد تا خورشید به زردی گراید یا غروب کند.