قال الإمام باقر عليه السلام:
بِئْسَ اَلْعَبْدُ عبدا عَبْدٌ يَكُونُ ذَا وَجْهَيْنِ وَ ذَا لِسَانَيْنِ يُطْرِي أَخَاهُ شَاهِداً وَ يَأْكُلُهُ غَائِباً إِنْ أُعْطِيَ حَسَدَهُ وَ إِنِ اُبْتُلِيَ خَذَلَهُ.
امام باقر علیه السلام فرمود: بد بنده ای است آن کس که دورو و دو زبان باشد نزد برادرش او را بستاید و در پشت سرش با غیبت، گوشت بدنش را بخورد، اگر برادرش دارایی یابد بر او حسد ورزد و چون نادار و گرفتار گردد او را وارهد.