قال الإمام الصادق عليه السلام:
وَ عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اُذْكُرْ أَخَاكَ إِذَا تَوَارَى عَنْكَ بِمَا تُحِبُّ أَنْ يَذْكُرَكَ بِهِ إِذَا تَوَارَيْتَ عَنْهُ وَ دَعْهُ مِنْ كُلِّ مَا تُحِبُّ أَنْ يَدَعَكَ مِنْهُ فَإِنَّ ذَلِكَ هُوَ اَلْعَمَلُ وَ اِعْمَلْ عَمَلَ مَنْ يَعْلَمُ أَنَّهُ مَجْزِيٌّ بِالْإِحْسَانِ مَأْخُوذٌ بِالْإِجْرَامِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:برادر خود را هنگامی که غایب است طوری یاد کن که دوست می داری او تو را یاد کند، و واگذار او را از آنچه دوست می داری که تو را از آن واگذارد، زیرا این از عمل صالح است، و بمانند کسی کار انجام ده که می داند جزای خیر و شر عمل او دامنگیرش می شود.