قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : رَأْسُ طَاعَةِ اَللَّهِ اَلصَّبْرُ وَ اَلرِّضَا عَنِ اَللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ اَلْعَبْدُ أَوْ كَرِهَ وَ لاَ يَرْضَى عَبْدٌ عَنِ اَللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ إِلاَّ كَانَ خَيْرا لَهُ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:اصل طاعت و بندگی خدا شکیبائی و خشنود بودن از خداست در آنچه که بنده از آن خوشش آید یا بدش آید، و هیچ بنده ای در آنچه خوش دارد از خدا راضی نباشد، مگر آنکه برایش بهترین باشد، چه در آنچه دوست داشته باشد و چه در آنچه دوست نداشته باشد.