قال الإمام عليّ عليه السلام:
عَجِبْتُ لِلشَّقِيِّ اَلْبَخِيلِ يَتَعَجَّلُ اَلْفَقْرَ اَلَّذِي مِنْهُ هَرَبَ وَ يَفُوتُهُ اَلْغِنَى اَلَّذِي إِيَّاهُ طَلَبَ فَيَعِيشُ فِي اَلدُّنْيَا عَيْشَ اَلْفُقَرَاءِ وَ يُحَاسَبُ فِي اَلْآخِرَةِ حِسَابَ اَلْأَغْنِيَاء
از خسیس بدبخت در شگفتم که چگونه بر ناداری که از آن می گریزد، شتاب می کند و توانگری را که می جوید، از کف می دهد.پس در دنیا همانند نیازمندان زندگی می کند و در آخرت همانند توانگران مورد حساب قرار می گیرد.