قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَخْذُلُ مُؤْمِناً أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلاَّ خَذَلَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
مومنی نباشد که توان یاری برادر مومنش را داشته باشد و از یاریش فروگذاری کند جز آنکه خداوند او را در دنیا و آخرت بدون یاری واگذارد.