قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَنْ عَذَرَ ظَالِماً بِظُلْمِهِ سَلَّطَ اَللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ مَنْ يَظْلِمُهُ فَإِنْ دَعَا لَمْ يَسْتَجِبْ لَهُ وَ لَمْ يَأْجُرْهُ اَللَّهُ عَلَى ظُلاَمَتِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، گاهی بنده ای مورد ستم واقع می شود ولی آنقدر به ستمگر نفرین می کند که خود نیز ستمگر می شود.