قال الإمام عليّ عليه السلام:
إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ إِزَالَةَ نِعْمَةٍ عَنْ عَبْدٍ كَانَ أَوَّلُ مَا يُغَيِّرُ عَنْهُ عَقْلَهُ وَ أَشَدُّ شَيْءٍ عَلَيْهِ فَقْدَه
هرگاه خداوند اراده کند که نعمت بنده ای را از بین برد، ابتدا خرد او را دگرگون کند و بدترین مجازات او، از دست دادن خرد است.