أَخْرِجُوا اَلدُّنْيَا مِنْ قُلُوبِكُمْ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَجْسَادُكُمْ فَفِيهَا اُخْتُبِرْتُمْ وَ لِغَيْرِهَا خُلِقْتُم
محبّت دنیا را از دلهای خود بیرون کنید پیش از آن که بدنهای شما از دنیا بیرون رود، پس در دنیا شما آزمایش می شوید و برای غیر دنیا آفریده شده اید.
اَلْعَاقِلُ مَنْ أَحْسَنَ صَنَائِعَهُ وَ وَضَعَ سَعْيَهُ فِي مَوَاضِعِه
خردمند کسی است که عملش را به نیکویی انجام دهد و تلاش خود را در جایگاه خود قرار دهد.
مَنْ تَعَلَّمَ عَلِم
کسی که فرا گیرد دانا شود.
أَرْبَحُ اَلنَّاسِ مَنِ اِشْتَرَى بِالدُّنْيَا اَلْآخِرَة
سود برنده ترین مردم کسی است که آخرت را به دنیا بخرد.
كَيْفَ تَنْسَى اَلْمَوْتَ وَ آثَارُهُ تُذَكِّرُك
چگونه مرگ را فراموش می کنی در حالی که نشانه های آن تو را هشدار می دهد.
اَلْعَاقِلُ إِذَا سَكَتَ فَكَرَ وَ إِذَا نَطَقَ ذَكَرَ وَ إِذَا نَظَرَ اِعْتَبَر
خردمند هنگام خاموشی می اندیشد و هنگام سخن گفتن یاد خدا می کند و هنگام نگریستن پند می گیرد.
أَخْسَرُ اَلنَّاسِ مَنْ رَضِيَ اَلدُّنْيَا بِالدُّنْيَا عِوَضا عَنِ اَلْآخِرَة
زیان کننده ترین مردم کسی است که به جای آخرت به دنیا خشنود باشد.
مَنْ تَفَهَّمَ فَهِم
کسی که جویای فهم باشد خواهد فهمید.
لَوْ فَكَّرْتُمْ فِي قُرْبِ اَلْأَجَلِ وَ حُضُورِهِ لَأَمَرَّ عِنْدَكُمْ حُلْوُ اَلْعَيْشِ وَ سُرُورُه
اگر در فرا رسیدن مرگ و حاضر شدن آن اندیشه می کردید هر آینه شادمانی و شیرینی زندگانی تو، تلخ می شد.
اَلْعَاقِلُ مَنْ زَهِدَ فِي دُنْيَا فَانِيَةٍ دَنِيَّةٍ دَنِيَّةٍ فَانِيَةٍ وَ رَغِبَ فِي جَنَّةٍ سَنِيَّةٍ خَالِدَةٍ عَالِيَةٍ عَلِيَّة
خردمند کسی است که به دنیای پست نابود شدنی، بی میل باشد و به بهشت بلند جاوید و بلند مرتبه میل کند.
إنّ مثل الدّنيا و الآخرة كرجل له إمرأتان إذا أرضى إحديهما أسخط الأخرى
مثل دنیا و آخرت مانند مرد دو زنه است هر گاه یکی از آنها خشنود شود دیگری خشمگین گردد.
مَنْ فَهِمَ عَلِمَ غَوْرَ اَلْعِلْم
کسی که فهم کند، به عمق دانش رسد.