گنجینه احادیث

مَنْ شُكِرَ عَلَى غَيْرِ إِحْسَانٍ مَعْرُوفٍ ذُمَّ عَلَى غَيْرِ إِسَاءَة

هر که بدون نیکی کردن ستایش کند، بدون بدی کردن نیز نکوهش نماید.

مَنْ مَدَحَكَ بِمَا لَيْسَ فِيكَ فَهُوَ خَلِيقٌ أَنْ يَذُمَّكَ بِمَا لَيْسَ فِيك

هر که تو را ستایش کند به آنچه در تو نیست.پس او دارای خصلتی است که تو را نکوهش کند به آنچه در تو نیست.

مَنْ أُثْنِيَ عَلَيْهِ بِمَا لَيْسَ فِيهِ سُخِرَ بِه

هر که ستایش شود به آنچه در او نیست، پس به مسخره گرفته شده است.

مَنْ مَدَحَكَ بِمَا لَيْسَ فِيكَ فَهُوَ ذَمٌّ لَكَ إِنْ عَقَلْت

هر که تو را ستایش کند به آنچه در تو نیست، پس آن نکوهش توست اگر بفهمی.

مَادِحُ اَلرَّجُلِ بِمَا لَيْسَ فِيهِ مُسْتَهْزِئٌ بِه

ستایش کنندۀ آدمی به آنچه در او نیست، مسخره کنندۀ اوست.

مادحك بما ليس فيك مستهزىء بك،فإن لم تسعفه بنوالك بالغ في ذمّك و هجائك.

ستایش کنندۀ تو به آنچه در تو نیست، مسخره کنندۀ توست.و اگر نیاز او را برنیاوری در نکوهش و بی آبرو کردن تو زیاده روی کند.

اِتَّعِظُوا بِالْعِبَرِ وَ اِعْتَبِرُوا بِالْغِيَرِ وَ اِنْتَفِعُوا بِالنُّذُر

از عبرت ها، پند و از دگرگونیها، عبرت و از بیمها، بهره گیرید.

إِنَّ ذَهَابَ اَلذَّاهِبِينَ لَعِبْرَةٌ لِلْقَوْمِ اَلْمُتَخَلِّفِين

همانا رفتن روندگان هر آینه عبرت است برای گروه نافرمایان.

إِذَا أَحَبَّ اَللَّهُ عَبْدا وَعَظَهُ بِالْعِبَر

هر گاه خداوند بنده ای را دوست بدارد او را با عبرتها پند دهد.

رحم اللّه امرءا اتّعظ و ازدجر و انتفع بالعبر.

خداوند بیامرزد مردی را که پند گیرد و باز ایستد و بهره برد از عبرتها.

رحم اللّه امرءا تفكّر فاعتبر و اعتبر فأبصر.

خداوند بیامرزد مردی را که بیندیشد، پس عبرت گیرد و عبرت گیرد، پس بینا شود.

صَدِّقْ بِمَا سَلَفَ مِنَ اَلْحَقِّ وَ اِعْتَبِرْ بِمَا مَضَى مِنَ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ بَعْضَهَا يُشْبِهُ بَعْضا وَ آخِرَهَا لاَحِقٌ بِأَوَّلِهَا

به گواهی گیر آنچه را از حق اتّفاق افتاده و عبرت گیر به آنچه از دنیا گذشته است.همانا برخی از آنها نظیر بعضی دیگراند و نهایت آن به ابتدایش می رسد.