گنجینه احادیث

لِيَكُفَّ مَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ مَا يَعْرِفُ مِنْ عَنْ عَيْبِ نَفْسِه

باید باز دارد شما را از بدیهای مردم آنچه از بدیهای نفس خود می شناسید.

مَنْ طَلَبَ عَيْبا وَجَدَه

کسی که بدی جوید، آن را بیابد.

مَنْ عَلِمَ مَا فِيهِ سَتَرَ عَلَى أَخِيه

کسی که بدی خود را می داند بدی برادر خود را می پوشاند.

مَنْ أَبْصَرَ عَيْبَ نَفْسِهِ لَمْ يَعِبْ أَحَدا

کسی که بر بدی نفس خود بیناست، عیب دیگران را نمی جوید.

مَنْ بَحَثَ عَنْ عُيُوبِ اَلنَّاسِ فَلْيَبْدَأْ بِنَفْسِه

کسی که در بدیهای مردم بحث می کند، پس از خویش آغاز نماید.

مَنْ أَنِفَ مِنْ عَمَلِهِ اِضْطَرَّهُ ذَلِكَ إِلَى عَمَلٍ خَيْرٍ مِنْه

کسی که عمل خود را ناچیز داند، به عمل بهتر از آن ناچار گردد.

مَنْ أَبْصَرَ زَلَّتَهُ صَغُرَتْ عِنْدَهُ زَلَّةُ غَيْرِه

کسی که به لغزش خود آگاه است، لغزش دیگران نزد او کوچک شمرده شود.

مَنْ عَمِيَ عَنْ زَلَّتِهِ اِسْتَعْظَمَ زَلَّةَ غَيْرِه

کسی که بر لغزش خود چشم بربندد، لغزش دیگران پیش او بزرگ جلوه کند.

مَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَيْرِ نَفْسِهِ تَحَيَّرَ فِي اَلظُّلُمَاتِ وَ اِرْتَبَكَ فِي اَلْهَلَكَات

کسی که خویشتن را با دیگران مشغول سازد، در گمراهی حیران ماند و در هلاکتها گرفتار گردد.

مَنْ غَشَّ نَفْسَهُ كَانَ أَغَشَّ لِغَيْرِه

کسی که به خویشتن خیانت کند، به دیگری بیشتر خیانت می کند.

مِنْ أَشَدِّ عُيُوبِ اَلْمَرْءِ أَنْ تَخْفَى عَلَيْهِ عُيُوبُه

از بدترین بدیهای مرد آن است که بدیهایش بر او پنهان باشد.

مِنْ حَقِّ اَللَّبِيبِ أَنْ يَعُدَّ سُوءَ عَمَلِهِ وَ قُبْحَ سِيرَتِهِ مِنْ شَقَاوَةِ جِدِّهِ وَ نَحْسِه

برای خردمند سزاوار این است که بدی عمل و زشتی منش خویش را از بدبختی و بدیمنی خود بداند.