إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَدَّبَ رَسُولَهُ حَتَّى قَوَّمَهُ عَلَى مَا أَرَادَ ثُمَّ فَوَّضَ إِلَيْهِ فَقَالَ عَزَّ ذِكْرُهُ ما آتاكُمُ اَلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا َمَا فَوَّضَ اَللَّهُ إِلَى رَسُولِهِ ص فَقَدْ فَوَّضَهُ إِلَيْنَا.
امام صادق علیه السلام میفرمود: خدای عز و جل رسولش را تربیت کرد تا چنان که میخواست او را استوار ساخت، سپس باو واگذار کرد و فرمود«آنچه را رسول برای شما آورد بگیرید و از آنچه نهیتان کرد باز ایستید»و آنچه را خدا بپیغمبرش واگذار کرده، بما واگذار فرموده است.
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي قَوْلِهِ تَعَالَى هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ قَالَ أَعْطَى سُلَيْمَانَ مُلْكاً عَظِيماً ثُمَّ جَرَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ فِي رَسُولِ اَللَّهِ ص فَكَانَ لَهُ أَنْ يُعْطِيَ مَا شَاءَ مَنْ شَاءَ وَ يَمْنَعَ مَنْ شَاءَ وَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ أَفْضَلَ مِمَّا أَعْطَى سُلَيْمَانَ لِقَوْلِهِ ما آتاكُمُ اَلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا .
زید شحام گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای تعالی«اینست عطا ما، خواهی ببخش و خواهی نگهدار، حسابی نیست»پرسیدم. فرمود: خدا بسلیمان سلطنت بزرگی داد(و این آیه در باره اوست)سپس این آیه در باره رسول خدا صلی الله علیه و آله جاری گشت، پس برای او رواست که هر چه خواهد، بهر که خواهد ببخشد و از هر که خواهد باز گیرد، و خدا باو بهتر از آنچه بسلیمان داد عطا فرمود، زیرا فرموده است«آنچه را رسول برای شما آورده بگیرید و از آنچه منعتان کرده باز ایستید 7 سوره 59-»(پس اختیارات جناب سلیمان نسبت بمال دنیا و اختیارات رسول خدا صلی الله علیه و آله نسبت بامر و نهی بندگانست در امور دینی).
قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا مَوْضِعُ اَلْعُلَمَاءِ قَالَ مِثْلُ ذِي اَلْقَرْنَيْنِ وَ صَاحِبِ سُلَيْمَانَ وَ صَاحِبِ مُوسَى ع .
حمران بن اعین گوید: بامام باقر علیه السلام عرضکردم: علما (امامان)چه موقعیتی دارند؟ فرمود: مانند ذو القرنین و همدم سلیمان(آصف بن برخیا)و همدم موسی علیهم السلام(یوشع بن نون یا جناب خضر)میباشند.
إِنَّمَا اَلْوُقُوفُ عَلَيْنَا فِي اَلْحَلاَلِ وَ اَلْحَرَامِ فَأَمَّا اَلنُّبُوَّةُ فَلاَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: در باره ما بدانستن حلال و حرام باید توقف کرد. اما نبوت، نه(ما تنها حلال و حرام می دانیم و پیغمبر نیستیم).
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ ذِكْرُهُ خَتَمَ بِنَبِيِّكُمُ اَلنَّبِيِّينَ فَلاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ أَبَداً وَ خَتَمَ بِكِتَابِكُمُ اَلْكُتُبَ فَلاَ كِتَابَ بَعْدَهُ أَبَداً وَ أَنْزَلَ فِيهِ تِبْيَانَ كُلِّ شَيْ ءٍ وَ خَلْقَكُمْ وَ خَلْقَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ نَبَأَ مَا قَبْلَكُمْ وَ فَصْلَ مَا بَيْنَكُمْ وَ خَبَرَ مَا بَعْدَكُمْ وَ أَمْرَ اَلْجَنَّةِ وَ اَلنَّارِ وَ مَا أَنْتُمْ صَائِرُونَ إِلَيْهِ .
ایوب بن حر گوید شنیدم امام صادق علیه السلام میفرمود: خدای-عز ذکره-با پیغمبر شما بپیغمبران خاتمه داد، پس از او هرگز پیغمبری نباشد و با کتاب شما(قرآن)بکتب آسمانی خاتمه داد، پس بعد از آن هرگز کتابی نباشد، و بیان همه چیز را در آن نازل فرمود، و آفرینش شما و آسمانها و زمین و خبر پیش از شما و داوری میان شما و خبر بعد از شما و موضوع بهشت و دوزخ و پایان کار شما در قرآن هست.
قُلْتُ لَهُ مَا مَنْزِلَتُكُمْ وَ مَنْ تُشْبِهُونَ مِمَّنْ مَضَى قَالَ صَاحِبُ مُوسَى وَ ذُو اَلْقَرْنَيْنِ كَانَا عَالِمَيْنِ وَ لَمْ يَكُونَا نَبِيَّيْنِ .
برید بن معاویه گوید: از امام باقر و امام صادق علیه السلام پرسیدم که مقام و منزلت شما چیست؟ و بکدام کس از گذشتگان میمانید؟ فرمود: مانند همدم موسی(جناب خضریا یوشع)و ذو القرنین که هر دو عالم بودند ولی پیغمبر نبودند.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع إِنَّ قَوْماً يَزْعُمُونَ أَنَّكُمْ آلِهَةٌ يَتْلُونَ بِذَلِكَ عَلَيْنَا قُرْآناً وَ هُوَ اَلَّذِي فِي اَلسَّماءِ إِلهٌ وَ فِي اَلْأَرْضِ إِلهٌ فَقَالَ يَا سَدِيرُ سَمْعِي وَ بَصَرِي وَ بَشَرِي وَ لَحْمِي وَ دَمِي وَ شَعْرِي مِنْ هَؤُلاَءِ بِرَاءٌ وَ بَرِئَ اَللَّهُ مِنْهُمْ مَا هَؤُلاَءِ عَلَى دِينِي وَ لاَ عَلَى دِينِ آبَائِي وَ اَللَّهِ لاَ يَجْمَعُنِي اَللَّهُ وَ إِيَّاهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ إِلاَّ وَ هُوَ سَاخِطٌ عَلَيْهِمْ قَالَ قُلْتُ وَ عِنْدَنَا قَوْمٌ يَزْعُمُونَ أَنَّكُمْ رُسُلٌ يَقْرَءُونَ عَلَيْنَا بِذَلِكَ قُرْآناً يا أَيُّهَا اَلرُّسُلُ كُلُوا…
سدیر گوید، بامام صادق علیه السلام عرضکردم: مردمی عقیده دارند که شما خدا و معبودید و برای دلیل عقیده خود این آیه قرآن را میخوانند: «اوست که در آسمان معبود است و در زمین معبود است -84 سوره 43-»(اینها گمان میکنند که معبود زمین امامانند)امام فرمود: ای سدیر شنوایی و بیناییم، پوست و گوشتم، خون و مویم از اینان بیزار است و خدا از ایشان بیزار باشد، اینان دین من و دین پدران مرا ندارند. خدا در روز قیامت، مرا با آنها گرد هم نیاورد، جز آنکه بر آنها خشمگین باشد. عرضکردم: مردمی نزد ما هستند که عقیده دارند شما پیغمبرید و این آیه قرآن را برای دلیل سخن خود قرایت میکنند: «ای رسولان از چیزهای پاکیزه بخورید و کار شایسته کنید که من بکردار شما دانایم -51 سوره 23-»امام فرمود: ای سدیر شنوایی و بیناییم، مو و پوستم…
اَلْأَئِمَّةُ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اَللَّهِ ص إِلاَّ أَنَّهُمْ لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَ لاَ يَحِلُّ لَهُمْ مِنَ اَلنِّسَاءِ مَا يَحِلُّ لِلنَّبِيِّ ص فَأَمَّا مَا خَلاَ ذَلِكَ فَهُمْ فِيهِ بِمَنْزِلَةِ رَسُولِ اَللَّهِ ص .
امام صادق علیه السلام میفرمود: ایمه مقام و منزلت پیغمبر را دارند ولی پیغمبر نیستند و آنچه از زنها برای پیغمبر صلی الله علیه و آله حلالست(زیادتر از چهار زن دایم و زن موهوبه)برای ایشان حلال نیست و اما نسبت بغیر آن ایشان بمنزلت رسول خدایند صلی الله علیه و آله.
أَرْسَلَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِلَى زُرَارَةَ أَنْ يُعْلِمَ اَلْحَكَمَ بْنَ عُتَيْبَةَ أَنَّ أَوْصِيَاءَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ مُحَدَّثُونَ .
عبیده بن زراره گوید: امام باقر علیه السلام نزد زراره فرستاد تا بحکم بن عتیبه گوید که: اوصیا محمد علیه و علیهم السلام محدثند.
دَخَلْتُ عَلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع يَوْماً فَقَالَ يَا حَكَمُ هَلْ تَدْرِي اَلْآيَةَ اَلَّتِي كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع يَعْرِفُ قَاتِلَهُ بِهَا وَ يَعْرِفُ بِهَا اَلْأُمُورَ اَلْعِظَامَ اَلَّتِي كَانَ يُحَدِّثُ بِهَا اَلنَّاسَ قَالَ اَلْحَكَمُ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ وَقَعْتُ عَلَى عِلْمٍ مِنْ عِلْمِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ أَعْلَمُ بِذَلِكَ تِلْكَ اَلْأُمُورَ اَلْعِظَامَ قَالَ فَقُلْتُ لاَ وَ اَللَّهِ لاَ أَعْلَمُ قَالَ ثُمَّ قُلْتُ اَلْآيَةُ تُخْبِرُنِي بِهَا يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ قَالَ هُوَ وَ اَللَّهِ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ ذِكْرُهُ وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ…
حکم بن عتیبه گوید: روزی خدمت علی بن الحسین علیهما السلام رفتم. حضرت فرمود: ای حکم آیا تو میدانی آن آیه یی را که علی بن ابی طالب علیه السلام قاتل خود را بدان می شناخت و امور بزرگ(غیبی)را بمردم خبر می داد؟ حکم گوید: من با خود گفتم: رشته ای از علم علی بن الحسین بدستم آمد که من هم بوسیله آن امور بزرگ را بدانم، بحضرت عرضکردم: نه. بخدا، نمی دانم و گفتم: پسر پیغمبر ممکن است آن آیه را بمن بفرمایید؟ فرمود: بخدا آن آیه قول خدای-عز ذکره-است، که می فرماید: «پیش از تو هیچ رسول و پیغمبر و محدثی نفرستادیم-52 سوره 22-در قرآن کلمه محدث نیست بحدیث 437 رجوع شود»و علی بن ابی طالب علیه السلام محدث بود، مردیکه نامش عبد الله بن زید و برادر مادری علی بن الحسین بود، (زیرا امام چهارم از مادر او شیر خورده بود)مثل…
اَلْأَئِمَّةُ عُلَمَاءُ صَادِقُونَ مُفَهَّمُونَ مُحَدَّثُونَ .
محمد بن اسماعیل گوید: شنیدم: حضرت ابو الحسن علیه السلام می فرمود: ایمه دانشمندان، راستگویان، فهمیدگان، محدثانند.
ذُكِرَ اَلْمُحَدَّثُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ إِنَّهُ يَسْمَعُ اَلصَّوْتَ وَ لاَ يَرَى اَلشَّخْصَ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ كَيْفَ يَعْلَمُ أَنَّهُ كَلاَمُ اَلْمَلَكِ قَالَ إِنَّهُ يُعْطَى اَلسَّكِينَةَ وَ اَلْوَقَارَ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّهُ كَلاَمُ مَلَكٍ .
محمد بن مسلم گوید: کلمه محدث نزد امام صادق علیه السلام ذکر شد، حضرت فرمود، محدث کسی است که صدا را بشنود و شخص را نبیند، بحضرت عرضکردم: قربانت گردم. امام از کجا میفهمد که آن کلام فرشته است؟ فرمود آرامش و وقاری باو عطا می شود که میفهمد آن کلام از فرشته است.
