گنجینه احادیث

مَا آمَنَ بِاللَّهِ مَنْ قَطَعَ رَحِمَه

به خدا ایمان نیاورده کسی که با خویشان خود بریده است.

اَلشَّرَفُ اِصْطِنَاعُ اَلْعَشِيرَة

ارجمندی، نیکی کردن به نزدیکان است.

أَكْرِمْ عَشِيرَتَكَ فَإِنَّهُمْ جَنَاحُكَ اَلَّذِي بِهِ تَطِيرُ وَ أَصْلُكَ اَلَّذِي إِلَيْهِ تَصِيرُ وَ يَدُكَ اَلَّتِي بِهَا بِهِ تَصُول

نزدیکان خود را گرامی بدار، زیرا آنها بالهای تواند که با آنها پرواز می کنی و ریشۀ تواند که به سوی آن باز می گردی و دست تواند که به آن می رسی.

أَكْرِمْ ذَوِي رَحِمِكَ وَ وَقِّرْ حَلِيمَهُمْ وَ اُحْلُمْ عَنْ سَفِيهِهِمْ وَ تَيَسَّرْ لِمُعْسِرِهِمْ فَإِنَّهُمْ لَكَ نِعْمَ اَلْعُدَّةُ فِي اَلشِّدَّةِ وَ اَلرَّخَاء

خویشاوندان خود را گرامی بدار و شکیبایان آنها را احترام کن و از نابخردان آنها شکیبایی نما و گرفتاران آنها را آسانی بخش، همانا آنها برای تو، بهترین ساز و برگ در سختی و فراخی اند.

أَلاَ لاَ يَعْدِلَنَّ أَحَدُكُمْ عَنِ اَلْقَرَابَةِ يَرَى بِهَا اَلْخَصَاصَةَ أَنْ يَسُدَّهَا بِالَّذِي لاَ يَزِيدُهُ إِنْ أَمْسَكَهُ وَ لاَ يَنْقُصُهُ إِنْ أَنْفَقَه

آگاه باشید مبادا یکی از شما خویشاوند تنگدست خود را ببیند و بدون آن که رفع تنگدستی او کند، از او بگذرد آن هم با مالی که اگر نگاهدارد، افزوده نشود و اگر خرج کند، کاستی نپذیرد.

بِرُّ اَلرَّجُلِ ذَوِي رَحِمِهِ صَدَقَة

نیکی مرد به خویشانش، صدقه است.

عَلَيْكُمْ بِصَنَايِعِ اَلْإِحْسَانِ وَ حُسْنِ اَلْبِرِّ بِذَوِي اَلرَّحِمِ وَ اَلْجِيرَانِ فَإِنَّهُمَا يَزِيدَانِ فِي اَلْأَعْمَارِ وَ يَعْمُرَانِ اَلدِّيَار

بر شما باد به نیکی کردن و نیکویی نمودن به خویشاوندان و همسایگان. همانا این دو کار عمرها را بیافزاید و شهرها را آباد کند.

مَنْ يَقْبِضْ يَدَهُ عَنْ عَشِيرَتِهِ فَإِنَّمَا يَقْبِضُ يَدا وَاحِدَة عَنْهُمْ وَ يَقْبِضُ عَنْهُ أَيْدِي كَثِيرَةٍ مِنْهُم

هر که دست خویش را از نزدیکان خود فرو کشد، همانا یک دست از آنها را فرو کشیده و لکن دستهای بسیاری را از خود کوتاه کرده است.

رُبَّ عَشِيرٍ غَيْرُ حَبِيب

بسا نزدیکی که دوست نیست.

رُبَّ قَرِيبٍ أَبْعَدُ مِنْ بَعِيد

بسا نزدیکی که دورتر از دور است.

عَدَاوَةُ اَلْأَقَارِبِ أَمَرُّ مِنْ لَسْعِ اَلْعَقَارِب

دشمنی نزدیکان، دردناکتر از نیش عقربهاست.

مَنْ جَفَا أَهْلَ رَحِمِهِ رَحْمَةٍ فَقَدْ شَانَ كَرَمَه

هر که به خویشان خود جفا کند، بزرگواری خود را عیبناک کرده است.