إِيَّاكَ وَ اَلْإِمْسَاكَ فَإِنَّ مَا أَمْسَكْتَهُ فَوْقَ قُوتِ يَوْمِكَ كُنْتَ فِيهِ خَازِنا لِغَيْرِك
از نگاه داشتن بپرهیز؛ پس همانا هر آنچه از زیادی خوراک خود نگاه داری، پس خزانه دار دیگری بوده ای.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
إِيَّاكَ وَ اَلْإِمْسَاكَ فَإِنَّ مَا أَمْسَكْتَهُ فَوْقَ قُوتِ يَوْمِكَ كُنْتَ فِيهِ خَازِنا لِغَيْرِك
از نگاه داشتن بپرهیز؛ پس همانا هر آنچه از زیادی خوراک خود نگاه داری، پس خزانه دار دیگری بوده ای.
أَفْضَلُ اَلْغِنَى مَا صِينَ بِهِ اَلْعِرْض
فزونترین دارایی آن است که حافظ آبروی انسان باشد.
أَقَلُّ مَا يَجِبُ لِلْمُنْعِمِ أَنْ لاَ يُعْصَى بِنِعْمَتِه
کمترین چیزی که بر صاحب نعمت واجب است آن که با آن نافرمانی خدا نکند.
إِنَّ مَالَكَ لَحَامِدِكَ فِي حَيَاتِكَ وَ لَذَامِّكَ بَعْدَ وَفَاتِك
همانا دارایی تو برای ستایش کنندگان توست در حال حیات تو؛ و برای نکوهش کنندگان توست، پس از مرگ تو.
إِنَّ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ عِبَادا يَخْتَصُّهُمْ بِالنِّعَمِ لِمَنَافِعِ اَلْعِبَادِ يُقِرُّهَا فِي أَيْدِيهِمْ مَا بَذَلُوهَا فَإِذَا مَنَعُوهَا نَزَعَهَا مِنْهُمْ وَ حَوَّلَهَا إِلَى غَيْرِهِم
خداوند را بندگانی است که به جهت نفع رسانیدن به دیگران، به آنها نعمت داده است. نعمت را در اختیار آنها نگاه خواهد داشت، آنچه را می بخشند.و هنگامی که از بخشش به دیگران سرباز زنند، از آنها خواهد گرفت و به دیگران محوّل خواهد داد.
إِنَّ مَالَكَ لاَ يُغْنِي جَمِيعَ اَلنَّاسِ فَاخْصُصْ بِهِ أَهْلَ اَلْحَق
همانا دارایی تو، همۀ مردم را بی نیاز نمی کند، پس آن را به اهل حق اختصاص ده.
إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ يُتَابِعُ عَلَيْكَ اَلنِّعَمَ فَاحْذَرْه
هر گاه دیدی نعمتهای خدا یکی پس از دیگری به تو می رسد، پس از آن بترس.
إِذَا عَجَزَ عَنِ اَلضُّعَفَاءِ نَيْلُكَ فَلْتَسَعْهُمْ رَحْمَتُك
هر گاه بخشش تو از ضعیفان فرو ماند، پس مهر با نیت را بر آنها بگستران.
بادر غناك قبل فقرك و حيوتك قبل موتك.
دریاب توانگری خود را پیش از تهیدستی و زندگی ات را، پیش از مرگ.
حَقُّ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ عَلَيْكُمْ فِي اَلْيُسْرِ اَلْبِرُّ وَ اَلشُّكْرُ وَ فِي اَلْعُسْرِ اَلرِّضَا وَ اَلصَّبْر
حقّ خداوند بر شما در هنگام گشایش، نیکی و سپاس است و در سختی، خشنودی و شکیبایی.
خَيْرُ اَلْغَنَاءِ غَنَاءُ اَلنَّفْس
بهترین توانگری، بی نیازی نفس است.
صَوْمُ اَلْجَسَدِ اَلْإِمْسَاكُ عَنِ اَلْأَغْذِيَةِ بِإِرَادَةٍ وَ اِخْتِيَارٍ خَوْفا مِنَ اَلْعِقَابِ وَ رَغْبَة فِي اَلثَّوَابِ وَ اَلْأَجْر
روزه بدن، خودداری از غذاست با اراده و اختیار، از ترس مجازات و امید به ثواب و پاداش.