گنجینه احادیث

فِي مَظَالِمِ اَلْعِبَادِ اِحْتِقَابُ اَلْآثَام

حقّ دیگران را به گردن گرفتن، ذخیره کردن گناه است.

لم يضع من مالك ما قضى فرضك.

از دارایی ات تباه نشده آنچه در راه اداء واجبات صرف شده است.

اَلْقَبْرُ خَيْرٌ مِنَ اَلْفَقْر

آرامگاه، بهتر از ناداری است.

اَلْحِرْمَانُ خِذْلاَن

ناداری، بی پناهی است.

أَلاَ وَ إِنَّ مِنَ اَلْبَلاَءِ اَلْفَاقَةَ وَ أَشَدُّ مِنَ اَلْفَاقَةِ مَرَضُ اَلْبَدَنِ وَ أَشَدُّ مِنْ مَرَضِ اَلْبَدَنِ مَرَضُ اَلْقَلْب

آگاه باشید، تهیدستی بلاء است و بدتر از تهیدستی، ناتندرستی است و بدتر از آن، بیماری قلب است.

اَلْفَقْرُ يُنْسِي

ناداری، فراموشی می آورد.

اَلْعُسْرُ يُفْسِدُ اَلْأَخْلاَق

تنگدستی، اخلاق را فاسد می کند.

اَلْعُسْرُ يَشِينُ اَلْأَخْلاَقَ وَ يُوحِشُ اَلرِّفَاق

تنگدستی، اخلاق را بد می کند و دوستیهای را پریشان.

إِنَّ اَلْفَقْرَ مَذَلَّةٌ لِلنَّفْسِ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ جَالِبٌ لِلْهُمُوم

همانا ناداری، نفس را خوار، خرد را نگران و اندوه ها را سرازیر می کند.

إِنِ اِفْتَقَرَ قَنِطَ وَ وَهَن

اگر نادار شود، مأیوس و ناتوان شود.

ثَلاَثٌ هُنَّ اَلْمُحْرِقَاتُ اَلْمُوبِقَاتُ فَقْرٌ بَعْدَ غِن ى وَ ذُلٌّ بَعْدَ عِزٍّ وَ فَقْدُ اَلْأَحِبَّةِ اَلْأَحِبَّاء

سوزش سه چیز همیشگی است: ناداری بعد از دارایی، و خواری بعد از ارجمندی و بزرگی، و از دست دادن دوستان.

ضرورة الفقر تبعث على فضيع قطع الأمر.

ناداری ناگزیر آدمی را به کارهای رسوا بر می انگیزد.