گنجینه احادیث

كَثْرَةُ إِلْحَاحِ اَلرَّجُلِ تُوجِبُ حِرْمَانَه

اصرار زیاد مرد، موجب محروم شدن اوست.

مَنْ سَأَلَ مَا لاَ يَسْتَحِقُّ قُوبِلَ بِالْحِرْمَان

هر که به طلبد آنچه را سزاوار نیست، پس محرومیت را پذیرفته است.

مَنْ تَكَرَّرَ سُؤَالَهُ لِلنَّاسِ ضَجَرُوه

هر که به مردم خواستۀ خود را زیاد تکرار کند، از او دلگیر شوند.

مَنْ طَلَبَ مَا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ حَقَّرُوه

هر که آنچه در دست مردم است به طلبد، او را خوار شمارند.

مَنْ أَلَحَّ فِي سُؤَالِهِ دَعَا إِلَى حِرْمَانِه

هر که در خواستۀ خود اصرار ورزد، به محرومیت، خود را خوانده است.

وَجْهُكَ مَاءٌ جَامِدٌ يُقَطِّرُهُ اَلسُّؤَالُ فَانْظُرْ عِنْدَ مَنْ تَقْطُرُه

آبروی تو، آب غیر روان است، رو به دیگران انداختن آن را تقطیر و روان سازد، پس بنگر آن را در برابر چه کسی از بین می بری.

لاَ ذُلَّ كَالطَّلَب

هیچ خواری همانند طلب کردن نیست.

يَنْبَغِي لِلْعَاقِلِ أَنْ يَكْتَسِبَ بِمَالِهِ اَلْمَحْمَدَةَ وَ يَصُونَ نَفْسَهُ عَنِ اَلْمَسْأَلَة

برای خردمند شایسته است که با دارایی خود، ستایش دیگران را کسب کند و خویشتن را از رو انداختن به دیگران محفوظ دارد.

اَلْإِيثَارُ فَضِيلَةٌ. اَلاِحْتِكَارُ رَذِيلَة

ایثار، برتری است و احتکار زشتی است.

اَلاِحْتِكَارُ دَاعِيَةُ اَلْحِرْمَان

احتکار، به محرومیت و ناداری کشد.

اَلْمُحْتَكِرُ مَحْرُومٌ نِعْمَتَه

احتکار کننده، از نعمتهای خود نیز محروم است.

الاحتكار شيمة الفجّار.

احتکار، خلق و خوی فاجران است.