گنجینه احادیث

أَوْقَاتُ اَلسُّرُورِ خُلْسَة

زمانهای شادی، به سرعت زایل شدنی است.

اَلسُّرُورُ يَبْسُطُ اَلنَّفْسَ وَ يُثِيرُ اَلنَّشَاط

شادی، باعث گشادگی نفس و برانگیزندۀ نشاط است.

رُبَّ نُزْهَةٍ عَادَتْ نُغْصَة

بسا تفرّجی، که ناتمام ماند.

رُبَّمَا تَنَغَّصَ اَلسُّرُور

بسا خوشحالی، که تیره گردد.

قَدْ يَتَنَغَّصُ اَلسُّرُور

گاهی شادمانی، به اندوه می رسد.

مَا أَوْدَعَ أَحَدٌ قَلْبا سُرُورا إِلاَّ خَلَقَ اَللَّهُ مِنْ ذَلِكَ اَلسَّرُورِ لُطْفا فَإِذَا نَزَلَتْ بِهِ نَائِبَةٌ جَرَى إِلَيْهَا كَالْمَاءِ فِي اِنْحِدَارِهِ حَتَّى يَطْرُدَهَا عَنْهُ كَمَا تُطْرَدُ اَلْغَرِيبَةُ مِنَ اَلْإِبِل

هیچ کس دلی را شاد نکند، جز آن که خدا در برابر آن، لطفی برایش آفریند.پس هرگاه بر او مصیبتی رسد، آن لطف چون آبی روان، مصیبت را از او دور سازد، چنانکه شتر غریبه را دیگر شتران دور سازند.

كَمْ مِنْ فَرَحٍ أَفْضَى بِهِ فَرَحُهُ إِلَى حُزْنٍ مُخَلَّد

چه بسا شادمانی، که به اندوه همیشگی کشانده شود .

أَقْلِلْ طَعَاما تُقْلِلْ سَقَاما

از غذای خویش بکاه، تا بیماریهایت کاستی پذیرد.

صَلاَحُ اَلْبَدَنِ اَلْحِمْيَة

پرهیز، صلاح بدن است.

قِلَّةُ اَلْأَكْلِ يَمْنَعُ كَثِيرا مِنَ أَعْلاَلِ اَلْجِسْم

کم خوری، از بسیاری بیماریهای جسم جلوگیری می کند.

قِلَّةُ اَلْغِذَاءِ أَكْرَمُ لِلنَّفْسِ وَ أَدْوَمُ لِلصِّحَّة

کم خوری، برای نفس گرامیتر و برای سلامتی پاینده تر است.

مَنْ قَلَّ طَعَامُهُ قَلَّتْ آلاَمُه

هر که کم خوراکتر، کم دردتر.