گنجینه احادیث

إِنَّ لَيْلَكَ وَ نَهَارَكَ لاَ يَسْتَوْعِبَانِ لِجَمِيعِ حَاجَاتِكَ فَاقْسِمْهَا بَيْنَ عَمَلِكَ وَ رَاحَتِك

همانا شب و روز تو گنجایش تمام نیازهای تو را ندارد.پس آن را میان کار و آسایش خود تقسیم کن.

إِنَّمَا اَلنُّبْلُ اَلتَّبَرِّي عَنِ اَلْمَخَازِي

همانا زیرکی، بیزاری جستن از خواریهاست.

إِذَا قَلَّتِ اَلْمَقْدُرَةُ كَثُرَ اَلتَّعَلُّلُ بِالْمَعَاذِير

هر گاه توانایی کاسته شود، بهانه جویی زیاد شود.

إِذَا لَمْ يَكُنْ مَا تُرِيدُ فَلاَ تُبَلْ كَيْفَ كُنْت

هر گاه آنچه خواهی یافت نشود، پس باک مدار که چگونه باشی.

جَعَلَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ حُقُوقَ عِبَادِهِ مُقَدِّمَة لِحُقُوقِهِ عَلَى حُقُوقِهِ فَمَنْ قَامَ بِحُقُوقِ عِبَادِ اَللَّهِ كَانَ ذَلِكَ مُؤَدِّيا إِلَى اَلْقِيَامِ بِحُقُوقِ اَللَّه

خداوند سبحان حقوق بندگانش را، مقدمه حقوق خویش قرار داده.هر که حقوق بندگان خدا را ادا کند، پس به پرداخت حقوق خداوند کشیده شود.

حُسْنُ اَلاِخْتِيَارِ وَ اِصْطِنَاعُ اَلْأَحْرَارِ وَ فَضْلُ اَلاِسْتِظْهَارِ مِنْ دَلاَئِلِ اَلْإِقْبَال

گزینش نیکو، و احسان کردن به آزادگان، و فزونی پشتیبان از نشانه های رو آوری است.

حَدِيثُ كُلِّ مَجْلِسٍ يُطْوَى مَعَ بِسَاطِه

سخن هر مجلسی با بساط آن برچیده شود.

خوض النّاس في الشّيىء مقدّمة الكائن.

فرو رفتن مردم در چیزی، مقدمۀ تحقّق آن است.

خَمْسَةٌ يَنْبَغِي أَنْ يُهَانُوا اَلدَّاخِلُ بَيْنَ اِثْنَيْنِ لَمْ يُدْخِلاَهُ فِي أَمْرِهِمَا وَ اَلْمُتَأَمِّرُ عَلَى صَاحِبِ اَلْبَيْتِ فِي بَيْتِهِ وَ اَلْمُتَقَدِّمُ عَلَى مَائِدَةٍ لَمْ يُدْعَ إِلَيْهَا وَ اَلْمُقْبِلُ بِحَدِيثِهِ عَلَى غَيْرِ مُسْتَمِعٍ وَ اَلْجَالِسُ فِي اَلْمَجَالِسِ اَلَّتِي لاَ يَسْتَحِقُّهَا

پنج نفر شایسته خواری اند: داخل شونده میان دو نفر که او را شریک نساخته اند، و کسی که بر صاحب خانه در خانه خودش فرمان دهد، و پیشی گیرنده بر سفره ای که دعوت نشده است، و کسی که سخن گوید با کسی که گوش نمی کند، و کسی که در جایی که شایستۀ آن نیست بنشیند.

رُبَّمَا أَصَابَ اَلْعَمِيُّ قَصْدَه

بسا کوری که به مقصد خود رسد.

رُبَّمَا أَدْرَكَ اَلْعَاجِزُ حَاجَتَه

بسا ناتوانی که خواسته خود را دریابد.

رِضَى اَلْمُتَعَنِّتِ غَايَةٌ لاَ تُدْرَك

خشنود شدن کسی که خود را به مشقّت اندازد، پایانی است نایافتنی.