گنجینه احادیث

أَكْرِمْ مَنْ وَدَّكَ وَ اِصْفَحْ عَنْ عَدُوِّكَ يَتِمَّ لَكَ اَلْفَضْل

گرامی بدار کسی را که دوستت دارد و از دشمن خود بگذر تا فزونی تو کامل گردد.

أَجْمِلْ إِدْلاَلَ مَنْ أَدَلَّ عَلَيْكَ وَ اِقْبَلْ عُذْرَ مَنِ اِعْتَذَرَ إِلَيْكَ وَ أَحْسِنْ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْك

نیکو گردان نیکو منشی کسی را که به دوستی تو اعتماد کند، و عذر کسی را که عذر خواسته بپذیر، و نیکی کن به کسی که به تو بدی کرده است.

اِرْحَمْ مَنْ دُونَكَ يَرْحَمْكَ مَنْ فَوْقَكَ وَ قِسْ سَهْوَهُ بِسَهْوِكَ وَ مَعْصِيَتَهُ لَكَ بِمَعْصِيَتِكَ لِرَبِّكَ وَ فَقْرَهُ إِلَى رَحْمَتِكَ بِفَقْرِكَ إِلَى رَحْمَةِ رَبِّك

مهربانی کن به کسی که از تو کوچکتر است تا مهربانی کند به تو کسی که از تو برتر است، و اشتباه او را به اشتباه خود مقایسه کن و گناه او را به گناه خودت که در برابر پروردگارت انجام داده ای.و همچنین مقایسه کن نیاز او را به مهربانی تو، به نیاز خودت به مهربانی پروردگارت.

اِحْتَمِلْ دَالَّةَ مَنْ أَدَلَّ عَلَيْكَ وَ اِقْبَلِ اَلْعُذْرَ مِمَّنِ اِعْتَذَرَ إِلَيْكَ وَ اِغْتَفِرْ لِمَنْ جَنَى عَلَيْكَ وَ لِنْ لِمَنْ حَفِيَ عَلَيْك

اعتماد کسی را که به دوستی تو اعتماد کرده بپذیر، و عذر کسی را که از تو عذر خواسته قبول کن و بگذر از کسی که به تو جنایت کرده است.

أَقِيلُوا ذَوِي اَلْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ فَمَا يَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلاَّ وَ يَدُ اَللَّهِ تَرْفَعُه

از لغزشهای جوانمردان درگذرید، از اینان کسی نمی لغزد مگر این که دست خدا او را بلند می سازد.

اِجْعَلْ جَزَاءَ اَلنِّعْمَةِ عَلَيْكَ اَلْإِحْسَانَ إِلَى مَنْ العفو عن أَسَاءَ إِلَيْك

پاداش نعمتی که به تو داده شده، نیکی به کسی که به تو بدی کرده قرار ده.

اِعْرِفُوا اَلْحَقَّ لِمَنْ عَرَفَهُ لَكُمْ صَغِيرا كَانَ أَوْ كَثِيرا وَضِيعا كَانَ أَوْ رَفِيعا

حق شناس کسی باشید که حقّ شما را شناخته کوچک باشد یا بزرگ، دون مرتبه باشد یا بلند مرتبه.

أَجْمِلُوا فِي اَلْخِطَابِ تَسْمَعُوا جَمِيلَ اَلْجَوَاب

با ادب سخن گویید تا پاسخ نیکو بشنوید.

إِدْمَانُ تَحَمُّلِ اَلْمَغَارِمِ يُوجِبُ اَلْجَلاَلَة

همواره برداشتن تاوانها، بزرگی آورد.

شَرْطُ اَلْمُصَاحَبَةِ قِلَّةُ اَلْمُخَالَفَة

کم مخالفت کردن، شرط همنشینی است.

صِحَّةُ اَلْوُدِّ مِنْ كَرَمِ اَلْعَهْد

دوستی سالم، از گرامی بودن پیمان است.

عَادَةُ اَلنُّبَلاَءِ اَلسَّخَاءُ وَ اَلْكَظْمُ وَ اَلْعَفْوُ وَ اَلْحِلْم

سخاوت، فرو خوری خشم، گذشت و شکیبایی، عادت خردمندان است.