إِنَّ اَلْعُهُودَ قَلاَئِدُ فِي اَلْأَعْنَاقِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ نَقَضَهَا خَذَلَهُ اَللَّهُ وَ مَنِ اِسْتَخَفَّ بِهَا خَاصَمَتْهُ إِلَى اَلَّذِي أَكَّدَهَا وَ أَخَذَ خَلْقَهُ بِحِفْظِهَا
همانا پیمانها قلاّده هایی است که تا قیامت به گردن انسان است، پس کسی که به آن وفا کند، خداوند به او بپیوندد و هر کس که آن را بشکند، خداوند او را درمانده کند و کسی که آن را سبک شمارد، او را برای محاکمه به نزد کسی برند که بر پیمانداری سخت گرفته است و از بندگان خود به نگاهداری آن قول گرفته است.
إِنْ وَقَعَتْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عَدُوِّكَ قِصَّةٌ عَقَدْتَ بِهَا صُلْحا وَ أَلْبَسْتَهُ بِهَا ذِمَّة فَحُطْ عَهْدَكَ بِالْوَفَاءِ وَ اِرْعَ ذِمَّتَكَ بِالْأَمَانَةِ وَ اِجْعَلْ نَفْسَكَ جُنَّة بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَا أَعْطَيْتَ مِنْ عَهْدِك
اگر میان تو و دشمنت امری اتّفاق افتاد که با او پیمان صلح بستی و بر آن جامۀ پیمان پوشیدی، پس به پیمان خود وفا کن و آن را به امانت نگاه دار و نفس خود را سپری قرار ده میان خود.آنچه به جهت پیمان به او وعده داده ای.
إِذَا وَعَدْتَ فَأَنْجِز
هر گاه وعده کردی، وفا کن.
حُطْ عَهْدَكَ بِالْوَفَاءِ يَحْسُنْ لَكَ اَلْجَزَاء
وفا کن به عهد خود تا پاداشت نیکو شود.
خُلُوصُ اَلْوُدِّ وَ اَلْوَفَاءُ بِالْوَعْدِ مِنْ حُسْنِ اَلْعَهْد
خالص بودن دوستی و وفای به وعده، از نیکویی پیمان است.
زَيْنُ اَلشِّيَمِ رَعْيُ اَلذِّمَم
زینت منشها، رعایت کردن پیمانهاست.
سُنَّةُ اَلْكِرَامِ اَلْوَفَاءُ بِالْعُهُود
پیمانداری، روش بزرگان است.
كُنْ مُنْجِزا لِلْوَعْدِ مُوفِيا بِالنَّذْر
وفادار به وعده و عمل کنندۀ به نذر باش.
مَنْ حَفِظَ عَهْدَهُ كَانَ وَفِيّا
کسی که پیمان خود را نگاه دارد، به آن وفا کند.
مَنْ وَفَى بِعَهْدِهِ أَعْرَبَ عَنْ كَرَمِه
کسی که به پیمان خود وفا کند، بخشندگی خود را آشکار کرده است.
مِنَ اَلْكَرَمِ اَلْوَفَاءُ بِالذِّمَم
وفای به پیمانها، نشانۀ بخشندگی است.
مِنْ أَحْسَنِ اَلْأَمَانَةِ رَعْيُ اَلذِّمَم
رعایت پیمانها، از امانتداریهای نیکوست.
