جستجوی «دنیا»

مَنْ أَسْرَفَ فِي طَلَبِ اَلدُّنْيَا مَاتَ فَقِيرا

کسی که در طلب دنیا زیاده روی کند، فقیر بمیرد.

مَنْ أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ اَلْمَوْتِ قَلَّتْ فِي اَلدُّنْيَا رَغْبَتُه

کسی که زیاد به یاد مرگ است، میل او در دنیا کم گردد.

مَنْ أَعْرَضَ عَنِ اَلدُّنْيَا أَتَتْه

هر که از دنیا اعراض کند، دنیا به سوی او بیاید.

زَخَارِفُ اَلدُّنْيَا تُفْسِدُ اَلْعُقُولَ اَلضَّعِيفَة

آرایشهای دنیا، خردهای ناتوان را فاسد می کند.

الدّنيا ظلّ الغمام و حلم المنام

دنیا، سایۀ ابر، و خوابی است که آدمی می بیند.

مَنْ لَمْ يَتَعَرَّضْ لِلنَّوَائِبِ تَعَرَّضَتْ لَهُ اَلنَّوَائِب

کسی که متعرّض مصیبتها نشود، مصیبتها متعرّض او شوند.

إِنَّ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ لَأَهْوَنُ فِي عَيْنِي مِنْ عُرَاقِ عَرْقِ خِنْزِيرٍ فِي يَدِ مَجْذُومٍ وَ أَحْقَرُ مِنْ وَرَقَةٍ فِي جَرَادَةٍ فِي فَمِ جَرَادَةٍ مَا لِعَلِيٍّ وَ نَعِيمٍ يَفْنَى وَ لَذَّةٍ لاَ تَبْقَى

همانا دنیای شما در چشم من، از استخوان لیسیدۀ خوکی که در دست آدم جذام باشد پست تر است و کوچکتر است از برگی که در دهان ملخی باشد، علی برای چه می خواهد نعمتی را که نابود می شود و لذّتی را که باقی نمی ماند.

لاَ تَيْأَسْ مِنَ اَلزَّمَانِ إِذَا مَنَعَ وَ لاَ تَثِقْ بِهِ إِذَا أَعْطَى وَ كُنْ مِنْهُ عَلَى أَعْظَمِ اَلْحَذَر

هنگام بازداری روزگار، از آن ناامید مشو و هنگامۀ بخشش به آن اعتماد منما، و از آن بیش از هر چیز بپرهیز.

لِلْمُسْتَحْلِي لَذَّةَ اَلدُّنْيَا غُصَّة

برای کسی که لذّت دنیا را شیرین بداند، غم و غصّه است.

كُنْ آنَسَ مَا تَكُونُ بِالدُّنْيَا أَحْذَرَ مَا تَكُونُ مِنْهَا

آنگاه که به دنیا بیشتر خو گرفته ای، بیشتر از آن پرهیز نما.

مَا أَقْرَبَ اَلسُّعُودَ مِنَ اَلنُّحُوس

چه نزدیک است نیکبختی به بدبختی.

لِكُلِّ شَيْءٍ مِنَ اَلدُّنْيَا اِنْقِضَاءٌ وَ فَنَاء

همه چیز دنیا بسر آید و نابود شود.