گنجینه احادیث

اَلْجَزَعُ مَنْقَصَة

ناشکیبایی، سبب کاستی است.

اَلْجَزَعُ مِنْ أَعْوَانِ اَلزَّمَان

ناشکیبایی، از یاران روزگار است.

اَلْجَزَعُ يُعَظِّمُ اَلْمِحْنَة

ناشکیبایی، بلا را بزرگتر می کند.

اَلْجَزَعُ أَتْعَبُ مِنَ اَلصَّبْر

رنج ناشکیبایی بیشتر از شکیبایی است.

اَلْحُزْنُ وَ اَلْجَزَعُ لاَ يَرُدَّانِ اَلْفَائِت

اندوه و ناشکیبایی، از دست رفته را باز نمی گردانند.

اَلْجَزَعُ عِنْدَ اَلْبَلاَءِ مِنْ تَمَامِ اَلْمِحْنَة

ناشکیبایی هنگام بلا، مصیبت را کامل می کند.

اَلْجَزَعُ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ أَشَدُّ مِنَ اَلْمُصِيبَة

ناشکیبایی هنگام مصیبت، سختتر از مصیبت است.

اَلْمُصِيبَةُ وَاحِدَةٌ وَ إِنْ جَزِعْتَ صَارَتِ كَانَتِ اِثْنَتَيْن

مصیبت یکی است اگر ناشکیبایی کنی، دو تا می گردد.

اَلْجَزَعُ لاَ يَدْفَعُ اَلْقَدَرَ وَ لَكِنْ يُحْبِطُ اَلْأَجْر

ناشکیبایی، قسمت را دفع نمی کند ولی پاداش را از بین می برد.

اَلْجَزَعُ اَلْفَزَعُ عِنْدَ اَلْمُصِيبَةِ يَزِيدُهَا وَ اَلصَّبْرُ عَلَيْهَا يُبِيدُهَا

ناشکیبایی هنگام مصیبت، آن را زیاد می کند ولی شکیبایی آن را کاهش می دهد.

اِغْلِبُوا اَلْجَزَعَ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ اَلْجَزَعَ يُحْبِطُ اَلْأَجْرَ وَ يُعْظِمُ اَلْفَجِيعَة

با شکیبایی بر جزع و فزع چیره شوید، زیرا جزع و فزع ثواب را از بین می برد و مصیبت را بزرگتر می کند.

إِنْ كُنْتَ جَازِعا عَلَى كُلِّ مَا يَفْلُتُ مِنْ يَدَيْكَ فَاجْزَعْ عَلَى مَا لَمْ يَصِلْ إِلَيْك

اگر بناست بر آنچه از گفت رفته ناشکیبا باشی، پس شایسته است به آنچه دست نیافته ای ناشکیبایی کن.