گنجینه احادیث

مَنْ أَثَارَ كَامِنَ اَلشَّرِّ كَانَ فِيهِ عَطَبُه

هر که بدی پنهانی را برانگیزد، هلاک او در آن باشد.

مَنْ شَبَّ نَارَ اَلْفِتْنَةِ كَانَ وَقُودا لَهَا

هر که آتش آشوب را شعله ور کند، خود هیزم آن گردد.

لاَ تَقْتَحِمُوا مَا اِسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ فَوْرِ اَلْفِتْنَةِ وَ أَمِيطُوا عَنْ سَنَنِهَا سُنَّتِهَا وَ خَلُّوا قَصْد

هر گاه آشوب به شما رو کند، بدون اندیشه در آن داخل مشوید و از آن کناره گیرید و راه را برای رفتن او خالی کنید.

إِنَّمَا أَنْتَ كَالطَّاعِنِ نَفْسَهُ لِيَقْتُلَ رِدْفَه

نیستی تو مگر همانند کسی که به خود ضربه زند تا همردیف خود را بکشد.

اَلْأَذَى يَجْلِبُ اَلْقِلَى

آزار دیگران، دشمنی می آورد.

عَادَةُ اَللِّئَامِ وَ اَلْأَغْمَارِ أَذِيَّةُ اَلْكِرَامِ وَ اَلْأَحْرَار

عادت فرومایگان و نادانان، آزار کردن بزرگان و آزادگان است.

من عامل النّاس بالإساءة كافؤوه بها.

هر که با مردم به بدی رفتار کند، با همان کیفرش دهند.

مَا أَمِنَ عَذَابَ اَللَّهِ مَنْ لَمْ يَأْمَنِ اَلنَّاسُ شَرَّه

از عذاب خداوند ایمن نیست کسی که مردم از شرّش در امان نباشند.

لاَ يَنْجُو مِنَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ مَنْ لاَ يَنْجُو اَلنَّاسُ مِنْ شَرِّه

از خدا رهایی نیابد کسی که مردم از شرّش رهایی نیابند.

اَلْحَازِمُ مَنْ كَفَّ أَذَاه

دور اندیش کسی است که خود را از آزار باز دارد.

كَسْبُ اَلْعَقْلِ كَفُّ اَلْأَذَى

خرد طلبی، باز ایستادن از آزار دیگران است.

مَنْ كَفَّ أَذَاهُ لَمْ يُعَاِنْدُه لَمْ يُعَادِهِ أَحَد

هر که خود را از آزار دیگران باز دارد، احدی با او دشمنی نکند.