جستجوی «دنیا»

مَنْ لَهِيَ عَنِ اَلدُّنْيَا هَانَتْ عَلَيْهِ اَلْمَصَائِب

کسی که دنیا را ترک کند، مصیبتها بر او آسان شود.

مَنْ حَسُنَ ظَنُّهُ بِالدُّنْيَا تَمَكَّنَتْ مِنْهُ اَلْمِحْنَة

کسی که به دنیا نیکو گمان باشد، بلا بر او استوار گردد.

مَنْ ظَفَرَ بِالدُّنْيَا نُصِبَ وَ مَنْ فَاتَتْهُ تَعِب

کسی که به دنیا فیروزی یابد، رنج کشد و هر که دنیای او نابود شود نیز رنج کشد.

مَنْ عَانَدَ اَلزَّمَانَ أَرْغَمَهُ وَ مَنِ اِسْتَسْلَمَ إِلَيْهِ لَمْ يَسْلَم

هر که با روزگار دشمنی کند او را به خاک مالد و هر که با او دوستی کند سالم نماند.

مَنْ خَدَمَ اَلدُّنْيَا اِسْتَخْدَمَتْهُ وَ مَنْ خَدَمَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ خَدَمَتْه

هر که دنیا را خدمت کند، دنیا او را به خدمت گیرد و هر که خدای را خدمت نماید دنیا به او خدمت کند.

من عتب على الدّهر طال معتبه

هر که دنیا را سرزنش کند، سرزنش او طولانی شود.

مَنْ عَطَفَ عَلَيْهِ اَللَّيْلُ وَ اَلنَّهَارُ أَبْلَيَاه

هر که بر او شب و روز بگذرد، او را کهنه نماید.

مَا يُعْطَى اَلْبَقَاءَ مَنْ أَحَبَّه

بقاء به کسی که آن را دوست دارد، داده نمی شود.

مَثَلُ اَلدُّنْيَا كَظِلِّكَ إِنْ وَقَفْتَ وَقَفَ وَ إِنْ طَلَبْتَهُ بَعُد

مثل دنیا مانند سایه توست اگر بایستی می ایستد و اگر به سوی آن حرکت کنی دور می شود.

لاَ تَعْصِمُ اَلدُّنْيَا مَنْ لَجَأَ إِلَيْهَا

کسی که به دنیا پناه آورده است، محفوظ نخواهد ماند.

كُلُّ مَخْلُوقٍ يَجْرِي إِلَى مَا لاَ يَدْرِي

هر که آفریده شده، به سوی آنچه نمی داند روان می شود.

إِيَّاكَ أَنْ تَبِيعَ حَظَّكَ مِنْ رَبِّكَ وَ زُلْفَتَكَ لَدَيْهِ بِحَقِيرٍ مِنْ حُطَامِ اَلدُّنْيَا

بپرهیز از این که نصیب و ارزش خویش را، در پیشگاه خداوند، با پاره ای بی ارزش از مال دنیا، بفروشی.