جستجوی «دنیا»

حُبُّ اَلدُّنْيَا يُفْسِدُ اَلْعَقْلَ وَ يُهِمُّ وَ يُصِمُّ اَلْقَلْبَ عَنْ سَمَاعِ اَلْحِكْمَةِ وَ يُوجِبُ أَلِيمَ اَلْعِقَاب

دنیا دوستی، خرد را تباه می سازد و دل را از شنیدن حکمت کر می گرداند و عذاب دردناک را واجب می سازد.

مَنْ قَعَدَ عَنِ اَلدُّنْيَا طَلِبَتْه

کسی که از دنیا فرو نشیند، دنیا او را بجوید.

مَنْ صَارَعَ اَلدُّنْيَا صَرَعَتْه

کسی که با دنیا درگیر شود، دنیا او را به زمین زند.

مَنْ عَصَى اَلدُّنْيَا أَطَاعَتْه

کسی که دنیا را نافرمانی کند، دنیا او را پیروی نماید.

مَنْ تَشَاغَلَ بِالزَّمَانِ شَغَلَه

هر که به روزگار مشغول گردد، روزگار او را مشغول سازد.

مَنْ كَابَدَ اَلْأُمُورَ هَلَك

هر که در کارها خود را به سختی اندازد، هلاک شود.

مَنْ سَلاَ عَنِ اَلدُّنْيَا أَتَتْهُ رَاغِمَة

هر که از دنیا دست کشد، دنیا سرافکنده پیش او آید.

مَنِ اِسْتَقَلَّ مِنَ اَلدُّنْيَا اِسْتَكْثَرَ مِمَّا يُؤْمِنُه

هر که از دنیا اندک خواهد، بسیار خواسته آنچه را برای او ایمنی آورد.

مَنِ اِسْتَكْثَرَ مِنَ اَلدُّنْيَا اِسْتَكْثَرَ مِمَّا يُوبِقُه

کسی که از دنیا زیاده خواهد، طالب خواری و هلاکت بسیار است.

مَنْ رَغِبَ فِيهَا أَتْعَبَتْهُ وَ أَشَقَّتْه

کسی که شیفتۀ دنیاست، دنیا او را به رنج و بدبختی اندازد.

مَنْ قَعَدَ عَنْ طَلَبِ اَلدُّنْيَا قَامَتْ إِلَيْه

هر که از طلب دنیا بنشیند، دنیا به سوی او برخیزد.

من عتب على الدّهر طال معتبه

هر که روزگار را سرزنش کند، سرزنش او طولانی شود.