فِي اَلدُّنْيَا رَغْبَةُ اَلْأَشْقِيَاء
بدبختان، شیفته دنیایند.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
فِي اَلدُّنْيَا رَغْبَةُ اَلْأَشْقِيَاء
بدبختان، شیفته دنیایند.
مَنِ اِعْتَمَدَ عَلَى اَلدُّنْيَا فَهُوَ اَلشَّقِيُّ اَلْمَحْرُوم
کسی که به دنیا اعتماد کند، بدبخت و بی بهره است.
مَنْ كَانَتِ اَلدُّنْيَا هَمَّهُ طَالَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ شَقَاؤُهُ وَ غَمُّه
کسی که عزم و ارادۀ او دنیاست، بدبختی و اندوه او در روز قیامت طولانی گردد.
النّاس في الدّنيا عاملان،عامل في الدّنيا للدّنيا قد شغلته دنياه عن آخرته يخشى على من يخلّف الفقر و يأمنه على نفسه فيفني عمره في منفعة غيره و عامل في الدّنيا لما بعدها فجائه الّذي له بغير عمل فأحرز الحظّين معا و ملك الدّارين جميعا
مردم در دنیا دو گونه عمل می کنند، یک عدّه در دنیا، از برای دنیا عمل می کنند و دنیا آنها را از آخرت باز می دارد، از فقر دیگران می ترسد و از آن بر خویشتن ایمن است، و عمر خود را در بهرۀ دیگری تباه می کند.و عدّه ای در دنیا برای پس از آن عمل می کنند، پس می رسد به او آنچه برایش مقدّر گردیده بدون این که عملی انجام داده باشد.پس بهرۀ دنیا و آخرت را با هم گرد آورده و خانۀ دنیا و آخرت را با هم مالک گردیده است.
أَخْرِجُوا اَلدُّنْيَا مِنْ قُلُوبِكُمْ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ مِنْهَا أَجْسَادُكُمْ فَفِيهَا اُخْتُبِرْتُمْ وَ لِغَيْرِهَا خُلِقْتُم
محبّت دنیا را از دلهای خود بیرون کنید پیش از آن که بدنهای شما از دنیا بیرون رود، پس در دنیا شما آزمایش می شوید و برای غیر دنیا آفریده شده اید.
أَرْبَحُ اَلنَّاسِ مَنِ اِشْتَرَى بِالدُّنْيَا اَلْآخِرَة
سود برنده ترین مردم کسی است که آخرت را به دنیا بخرد.
أَخْسَرُ اَلنَّاسِ مَنْ رَضِيَ اَلدُّنْيَا بِالدُّنْيَا عِوَضا عَنِ اَلْآخِرَة
زیان کننده ترین مردم کسی است که به جای آخرت به دنیا خشنود باشد.
إنّ مثل الدّنيا و الآخرة كرجل له إمرأتان إذا أرضى إحديهما أسخط الأخرى
مثل دنیا و آخرت مانند مرد دو زنه است هر گاه یکی از آنها خشنود شود دیگری خشمگین گردد.
إِنَّ مَنْ كَانَتِ اَلْعَاجِلَةُ أَمْلَكَ بِهِ مِنَ اَلْآجِلَةِ وَ أُمُورُ اَلدُّنْيَا أَغْلَبَ عَلَيْهِ مِنْ أُمُورِ اَلْآخِرَةِ فَقَدْ بَاعَ اَلْبَاقِيَ بِالْفَانِي وَ تَعَوَّضَ اَلْبَائِدَ عَنِ اَلْخَالِدِ وَ أَهْلَكَ نَفْسَهُ وَ رَضِيَ لَهَا بِالْحَائِلِ اَلزَّائِلِ وَ نَكَبَ بِهَا عَنْ نَهْجِ اَلسَّبِيل
همانا کسی که از این دنیا بیش از عالم آخرت صاحب باشد و کارهای دنیا بر او چیره تر از کارهای آخرت باشد، پس عالم پاینده را به عالم نابودی فروخته است و بریده شونده را به پاینده عوض گرفته و خویشتن را هلاک نموده است و از برای خویش به امر دگرگون و زایل شونده خشنود گردیده و خویش را از راه آشکار برگردانیده است.
إِنَّ اَلدُّنْيَا قَدْ أَدْبَرَتْ وَ آذَنَتْ بِوَدَاعٍ وَ إِنَّ اَلْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَ أَشْرَفَتْ بِاطِّلاَع
دنیا به تحقیق پشت کرده و اعلام وداع نموده است و آخرت به تحقیق روی آورده و به آگاهی دادن بلند مرتبه گردیده است.
إِنَّ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةَ عَدُوَّانِ مُتَفَاوِتَانِ وَ سَبِيلاَنِ مُخْتَلِفَانِ فَمَنْ أَحَبَّ اَلدُّنْيَا وَ تَوَالاَهَا أَبْغَضَ اَلْآخِرَةَ وَ عَادَاهَا وَ هُمَا بِمَنْزِلَةِ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ مَاشٍ بَيْنَهُمَا فَكُلَّمَا قَرُبَ مِنْ وَاحِدٍ بَعُدَ مِنَ اَلْآخَرِ وَ هُمَا بَعْدُ ضَرَّتَان
بدرستی که دنیا و آخرت دو دشمن گوناگون و دو راه مختلف می باشند پس کسی که دنیا را دوست بدارد و آن را پیروی کند، آخرت را دشمن می دارد و با آن دشمنی می کند.و دنیا و آخرت مانند مشرق و مغرب اند و روندۀ میان آنها هر گاه به یکی نزدیک شود از دیگری دور می گردد و این دو، بعد از این زنهای یک شوهراند.
إِنْ دُعِيَ إِلَى حَرْثِ اَلدُّنْيَا عَمِلَ وَ إِنْ دُعِيَ إِلَى حَرْثِ اَلْآخِرَةِ كَسِل
اگر به زراعت دنیا خوانده شود، کار می کند؛ و اگر به زراعت آخرت خوانده شود، سستی می کند.